6ο Εκπαιδευτικό Σεμινάριο: Καρκίνος Μαστού

5-6 Ιουνίου 2015

Ξενοδοχείο Radisson Blu Park Hotel, Αθήνα

Οργάνωση:

Ελλήνική Ακαδημία Ογκολογίας (Ε.ΑΚ.Ο./Ε.Ο.Π.Ε.)

Πρόγραμμα

Πηγή

Read More

Καρκίνος μαστού συνεχιζόμενος με κύηση

Γάκη Βασιλική, MD, PhD Χειρουργός, Κέντρο Μαστού Νοσοκομείο ΙΑΣΩ

Ως καρκίνος μαστού σχετιζόμενος με κύηση (ΚΜΣΚ) ορίζεται ο καρκίνος του μαστού που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της κύησης , του θηλασμού μέχρι και ένα έτος μετά. 
Η συχνότητα του ΚΜΣΚ είναι 1/3000 κυήσεις στην ηλικία 32-38 και προβλέπεται η αύξηση του, καθώς η καθυστέρηση τεκνοποίησης  θα έχει ως αποτέλεσμα να συμπίπτει συχνότερα η ηλικία κύησης με την ηλικία που αυξάνεται η συχνότητα της νόσου.
Ο ΚΜΣΚ έχει τα ίδια χαρακτηριστικά και την ίδια βιολογική συμπεριφορά με τον καρκίνο του μαστού στο γενικό πληθυσμό.  Η πρόγνωση του ανά στάδιο και ηλικία είναι η ίδια. Η διαφορά είναι ότι συνήθως υπάρχει σημαντική καθυστέρηση της διάγνωσης με αποτέλεσμα μεγάλο ποσοστό των καρκίνων της κύησης να διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο  με 50-75% των περιστατικών να εμφανίζουν  διήθηση επιχωρίων λεμφαδένων.
Η  αλλαγή του μεγέθους και της μορφολογίας των μαστών της εγκυμονούσης γυναίκας, που κάνει δυσχερή τη κλινική εξέταση, η απουσία ελέγχου με μαστογραφία και η αποφυγή διερεύνησης ψηλαφητών βλαβών, αποτελούν τις κύριες αιτίες της καθυστερημένης διάγνωσης. 
Ο ρόλος του γυναικολόγου είναι σημαντικός στη πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του μαστού κατά τη διάρκεια της κύησης. Όλες οι γυναίκες άνω των 35 ετών που θέλουν να τεκνοποιήσουν θα πρέπει να υποβάλλονται σε μαστογραφία. Κατά τη διάρκεια της κύησης είναι απαραίτητη η κλινική εξέταση των μαστών σε τακτά χρονικά διαστήματα και η διερεύνηση των ψηλαφητών ευρημάτων απεικονιστικά και ιστολογικά.
Το υπερηχοτομογράφημα είναι η εξέταση εκλογής σε περίπτωση ψηλαφητής βλάβης. Απόλυτα ασφαλές και αξιόπιστο θα καθοδηγήσει τον θεράποντα. Η κυτταρολογική εξέταση καλό είναι να αποφεύγεται, γιατί  λόγω υπερπλαστικών αλλοιώσεων του μαστού δεν είναι αξιόπιστη. Η  ιστολογική διερεύνηση των ευρημάτων αποτελεί το δεύτερο βήμα. Σε περίπτωση αμφιβολίας , η βιοψία εκτομής χειρουργικά είναι απαραίτητη. Η γενική αναισθησία είναι ασφαλής σε όλα τα τρίμηνα της κύησης και δεν αποτελεί κίνδυνο για τη μητέρα ή το έμβρυο.
Σε περίπτωση ιστολογικής ταυτοποίησης κακοήθειας , η μαστογραφία είναι απαραίτητη για το καθορισμό της χειρουργικής θεραπείας. Η σταδιοποίηση της νόσου τροποποιείται με σκοπό την προστασία του εμβρύου από την ιονίζουσα ακτινοβολία. Ακτινογραφία θώρακος, υπερηχοτομογράφημα ήπατος και μαγνητική τομογραφία οστών χωρίς  τη χορήγηση σκιαγραφικού αποτελούν ασφαλείς εξετάσεις. 
Η θεραπεία του καρκίνου του μαστού εξαρτάται από τη βιολογία του όγκου, το στάδιο της νόσου, την ηλικία της γυναίκας και την ηλικία κύησης. Η διακοπή της εγκυμοσύνης , ως  θεραπευτικός χειρισμός δε προσφέρει όφελος στη γυναίκα. Παρ όλα αυτά η απόφαση της γυναίκας να συνεχίσει ή όχι την εγκυμοσύνη της είναι συνάρτηση πολλών παραμέτρων (ηλικία, ύπαρξη άλλων παιδιών, ηλικία κύησης, στάδιο νόσου) και πρέπει να γίνεται σεβαστή μετά από πλήρη ενημέρωση από τους θεράποντες ιατρούς.
Η χειρουργική θεραπεία μπορεί να γίνει σε όλα τα τρίμηνα της εγκυμοσύνης  και τα κριτήρια είναι τα ίδια με αυτά του γενικού πληθυσμού.
 Η Ακτινοθεραπεία αντενδείκνυται σε όλη τη διάρκεια της κύησης  και χορηγείται, αν κριθεί απαραίτητο μετά το τέλος αυτής.
 Η χημειοθεραπεία απαγορεύεται στο πρώτο τρίμηνο (μέχρι 14η εβδομάδα),που τελείται η οργανογένεση, ενώ μπορεί να δοθεί με σχετική ασφάλεια για το έμβρυο, το δεύτερο και το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.  Καθυστέρηση ενδομήτριας ανάπτυξης και γέννηση λιποβαρών εμβρύων, αποτελεί τη κύρια επιπλοκή της χημειοθεραπείας. Προ της έναρξης της Χημειοθεραπείας είναι απαραίτητος ο λεπτομερής έλεγχος του εμβρύου για τυχόν καθυστέρηση της ανάπτυξης και συγγενείς ανωμαλίες. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας η κύηση παρακολουθείται ως κύηση υψηλού κινδύνου .  
Η ορμονοθεραπεία (ταμοξιφένη),  τα διφωσφωνικά και το trastuzumab απαγορεύονται σε όλα τα τρίμηνα της εγκυμοσύνης , λόγω σοβαρών επιπλοκών στην ανάπτυξη του εμβρύου.
Συμπερασματικά ο ΚΜΣΚ, αποτελεί ένα από τους συχνότερους καρκίνους κατά τη διάρκεια της κύησης. Η αξιολόγηση όλων των κλινικών ευρημάτων από το Γυναικολόγο- Μαιευτήρα, και η ιστολογική διερεύνηση αυτών, χωρίς καθυστέρηση, αποτελεί το καλύτερο τρόπο πρώιμης διάγνωσης. 
Η διακοπή της κύησης δεν αποτελεί θεραπευτικό χειρισμό.Η θεραπευτική προσέγγιση τροποποιείται με στόχο τόσο  την  ασφάλεια του  εμβρύου, όσο και  τη σωστή και γρήγορη αντιμετώπιση της μητέρας.  

Πηγή

Read More

Καρκίνος του μαστού: Οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο

O καρκίνος του μαστού εντοπίζεται κάθε χρόνο στη χώρα μας σε περίπου 4.500 γυναίκες.

Δυστυχώς, ελάχιστα είναι γνωστά σχετικά με τα αίτια που προκαλούν καρκίνο του μαστού, παρά το γεγονός ότι έχουν εντοπιστεί αρκετοί παράγοντες κινδύνου.

Όταν λέμε ότι ένα άτομο κινδυνεύει περισσότερο να εμφανίσει καρκίνο ή ότι έχει έναν παράγοντα κινδύνου, σημαίνει ότι πιθανόν να έχει κάποιο βαθμό ευπάθειας στην ανάπτυξη της νόσου.

Η ηλικία για παράδειγμα, είναι ένας παράγοντας κινδύνου για καρκίνο του μαστού. Όσο μεγαλύτερη είναι μια γυναίκα, τόσο ψηλότερος είναι ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου. Θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι οι παράγοντες κινδύνου δεν προβλέπουν με βεβαιότητα αν μια γυναίκα θα αναπτύξει καρκίνο του μαστού. Αρκετές γυναίκες που έχουν όλους τους παράγοντες κινδύνου δεν θα εκδηλώσουν τη νόσο, ενώ άλλες χωρίς γνωστό παράγοντα κινδύνου για ανάπτυξη καρκίνο του μαστού θα εμφανίσουν τελικά τη νόσο.

Ωστόσο, το να γνωρίζει μια γυναίκα ότι έχει μερικούς παράγοντες κινδύνου μπορεί να τη βοηθήσει να είναι περισσότερο προσεκτική σχετικά με την πραγματοποίηση τακτικών ελέγχων με μαστογραφία ή ακόμη να πάρει μέτρα για τη μείωση του κινδύνου, διότι πολύ από αυτούς μπορούν να τροποποιηθούν ή να ελεγχθούν.

Ηλικία

Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του μαστού αυξάνεται με την ηλικία. Οι περισσότερες περιπτώσεις παρουσιάζονται μετά από την ηλικία των 50 ετών, ενώ είναι σπάνιος σε γυναίκες ηλικίας κάτω των 35 ετών (5% των περιπτώσεων), με εξαίρεση τις γυναίκες που έχουν κληρονομική προδιάθεση.

Φύλο

Καρκίνος του μαστού μπορεί να εμφανιστεί και στους άνδρες, όμως είναι συχνότερος στις γυναίκες (100 γυναίκες: 1 άνδρας).

Θετικό Οικογενειακό Ιστορικό Καρκίνου του Μαστού

Όταν μια γυναίκα έχει μια συγγενή πρώτου βαθμού (μητέρα, αδελφή ή κόρη) με καρκίνο του μαστού, σχεδόν διπλασιάζεται ο σχετικός κίνδυνος να αναπτύξει καρκίνο του μαστού και η ίδια. Ο κίνδυνος σχεδόν πενταπλασιάζεται όταν υπάρχουν δυο συγγενείς πρώτου βαθμού με καρκίνο του μαστού στο ιστορικό τους.

Έμμηνος Ρύση

Οτιδήποτε επηρεάζει μακροχρόνια έκθεση του μαστού στα οιστρογόνα επηρεάζει και τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου. Για το λόγο αυτό, εάν η περίοδος αρχίσει πολύ νωρίς, κάτω των 10 ετών και η εμμηνόπαυση έρθει καθυστερημένα άνω των 55 ετών, εάν μια γυναίκα δεν έχει παιδιά ή γέννησε το πρώτο της παιδί σε ηλικία άνω των 35 ετών, η γυναίκα αυτή εμφανίζει αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την παρατεταμένη χρήση ορμονικής υποκατάστασης μετά την εμμηνόπαυση.

Ιστορικό Καρκίνου

Οι γυναίκες που έχουν ήδη εμφανίσει καρκίνο στον ένα μαστό τους έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν έναν νέο, δεύτερο καρκίνο στον άλλο μαστό (1 στις 100 γυναίκες ανά έτος).

Προηγηθείσα Ακτινοθεραπεία

Η ακτινοθεραπεία στο θώρακα πριν από την ηλικία των 30 ετών (συνήθως για νόσο του Hodgkin) αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού στη μετέπειτα ζωή (συνήθως 10-15 χρόνια μετά την ολοκλήρωση της ακτινοθεραπείας).

Αλκοόλ

Τα οινοπνευματώδη ποτά αυξάνουν τη συγκέντρωση των οιστρογόνων στο αίμα (μέτρια συσχέτιση με τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνο του μαστού).

Βάρος

H παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού μετά την εμμηνόπαυση, αυξάνοντας τα επίπεδα των οιστρογόνων. Αυτό συμβαίνει διότι η παραγωγή των οιστρογόνων στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση γίνεται κυρίως μέσα σε λιπώδη ιστό (μετατροπή των επινεφριδικών ανδρογόνων σε οιστρογόνα από την αρωματάση, ένα ένζυμο που βρίσκεται κυρίως στο λίπος).

Καθιστική Ζωή

Η τακτική, έντονη άσκηση κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής ηλικίας μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού μιας γυναίκας, κυρίως διότι μπορεί να καθυστερήσει την έναρξη της έμμηνου ρύσεως, να επιμηκύνει τον χρόνο μεταξύ των περιόδων ή να ελαττώσει τον αριθμό των εμμηνορυσιακών κύκλων, μειώνοντας έτσι την έκθεση της γυναίκας στα οιστρογόνα. Επιπλέον όφελος είναι ο έλεγχος της αύξησης του βάρους.

Διατροφή και Καρκίνος του Μαστού

Δεν υπάρχουν σαφή δεδομένα και οδηγίες.

Διατροφικό Λίπος: Η πλούσια σε λίπος διατροφή έχει μικρή ή και μηδενική επίδραση. Η αύξηση των ποσοστών καρκίνου του μαστού σε δυτικές χώρες δεν οφείλεται στο αυξημένο λίπος στη διατροφή, αλλά σε άλλες παραμέτρους του τρόπου ζωής των γυναικών, όπως η παχυσαρκία και η καθιστική ζωή.

Βιταμίνη Α: Ασκεί μέτρια προστατευτική δράση στον καρκίνο μαστού, κυρίως στις προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Σόγια: Τα ισοφλαβινοειδή είναι ειδικοί τύποι οιστρογόνων που ανευρίσκονται σε αφθονία στα προϊόντα σόγιας. Σε εργαστηριακές μελέτες, τα ισοφλαβινοειδή εμφανίζονται να προστατεύουν τα κύτταρα του μαστού από την καρκινική μετάλλαξη, ενώ μελέτες σε γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκαν συμπληρώματα σόγιας έδειξαν αυξημένη υπερπλασία των κυττάρων του μαζικού αδένα. Η σχέση ισοφλαβινοειδών σόγιας και καρκίνου του μαστού σε ανθρώπους δεν έχει ακόμη διευκρινισθεί.

Ορμονικά Σκευάσματα

Αντισυλληπτικά: Η από του στόματος χρήση τους φαίνεται να αυξάνει ελαφρώς τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού στις γυναίκες κατά τον χρόνο της χρήσης τους ή λίγο μετά.

Θεραπεία Ορμονικής Υποκατάστασης: Προσφέρει ανακούφιση από τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, προστασία έναντι της LDL (θετική επίδραση στο τοίχωμα των αρτηριών). Ωστόσο, η μακροχρόνια χρήση της μετά την εμμηνόπαυση (κυρίως για περισσότερο από 5 χρόνια) αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού. Ο αυξημένος αυτός κίνδυνος φαίνεται να εξαλείφεται δύο χρόνια μετά τη διακοπή της.

Πηγή: Καθηγητής κ. Χρήστος Μαρκόπουλος (2008), "Παράγοντες Κινδύνου για Ανάπτυξη Καρκίνου του Μαστού", Πάνω απ'όλα Γυναίκα, Οδηγός για τον Καρκίνο του Μαστού, Πανελλήνιος Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Μαστού «Άλμα Ζωής», Εκδόσεις Διόπτρα.

Πηγή

Read More

Η αλλαγή της πυκνότητας του μαστού ως εναλλακτικός προγνωστικός δείκτης της απαντητικότητας στην ορμονοθεραπεία σε καρκίνους μαστού θετικούς στους ορμονικούς υποδοχείς

Επειδή η αντιοιστρογονική θεραπεία έχει δείξει να μειώνει την μαστογραφική πυκνότητα του μαστού, ερευνητές από τη Σεούλ διερεύνησαν το κατά πόσο αυτή η αλλαγή σε βραχυπρόθεσμο διάστημα μπορεί να αξιοποιηθεί ως δείκτης που να σχετίζεται με την απαντητικότητα της επικουρικής ορμονοθεραπείας.
Στη μελέτη τους ανέλυσαν 1.065 περιπτώσεις με  ER+ καρκίνους, που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση και έλαβαν τουλάχιστον για 2 χρόνια ορμονοθεραπεία ( συμπεριλαμβανομένων της ταμοξιφένης και αναστολέων αρωματάσης). Οι αλλαγές στην πυκνότητα εκφράστηκαν σε ποσοστιαία αναλογία με τη χρησιμοποίηση ειδικού λογισμικού και παρατηρήθηκαν εντός χρονικού διαστήματος 8-20 μηνών θεραπείας.
Το συνολικό ποσοστό υποτροπής ήταν 7,5%. Η μέση μείωση της πυκνότητας ήταν 5,9% και ήταν πιο αυξημένη σε νεότερης ηλικίας  ασθενείς, σε υψηλή προεγχειρητικά πυκνότητα και σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από την αρχή της θεραπείας μέχρι τη μέτρηση.
Οι συγγραφείς καταλήγουν στα εξής συμπεράσματα:
1) αλλαγές στη πυκνότητα των μαστών κατά τη διάρκεια σύντομης χρήσης επικουρικής ορμονοθεραπείας ήταν ένας σημαντικός προγνωστικός παράγοντας για μακροχρόνια υποτροπή σε ασθενείς με ER+ καρκίνους. και
2) είναι ανάγκη να καταστρωθούν θεραπευτικές στρατηγικές για τις περιπτώσεις γυναικών με μικρή υποχώρηση της πυκνότητας παρά την παρέλευση ενός χρόνου ορμονοθεραπείας.
Πηγή

Read More

Εγκριση θεραπείας στην Ευρώπη για προχωρημένο καρκίνο του μαστού

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε το everolimus για τη θεραπεία μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με HR+/HER2- (ορμονοθετικό, αρνητικό στους υποδοχείς 2 ανθρώπινου επιδερμικού αυξητικού παράγοντα) καρκίνο του μαστού προχωρημένου σταδίου, σε συνδυασμό με εξεμεστάνη.

Πιο συγκεκριμένα, η έγκριση αφορά σε γυναίκες χωρίς συμπτωματικές σπλαχνικές μεταστάσεις κατόπιν υποτροπής ή εξέλιξης της νόσου μετά από θεραπεία με αναστολείς αρωματάσης. Η έγκριση βασίστηκε στα αποτελέσματα της μελέτης BOLERO-2, μία πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή μελέτη Φάσης III, η οποία διεξήχθη σε 189 κέντρα παγκοσμίως και όπου συμμετείχαν 724 ασθενείς.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το everolimus, σε συνδυασμό με την εξεμεστάνη, υπερδιπλασίασε την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου στους 11 μήνες έναντι 4,1.

«Το everolimus βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της ορμονοθεραπείας, αυξάνοντας σημαντικά το χρόνο χωρίς εξέλιξη της νόσου,» δηλώνει ο Δρ. Jose Baselga, Διευθυντής Αιματολογίας και Ογκολογίας στο Massachusetts General Hospital και βασικός ερευνητής της μελέτης.

«Το everolimus είναι ο πρώτος αναστολέας της mTOR που εγκρίνεται σε αυτή τη νόσο, και μπορεί δυνητικά να επαναπροσδιορίσει την θεραπεία του προχωρημένου καρκίνου του μαστού.» Κάθε χρόνο, περίπου 220,000 γυναίκες στον κόσμο διαγιγνώσκονται με ορμονοθετικό προχωρημένο καρκίνο του μαστού.

Ο προχωρημένος καρκίνος του μαστού διαχωρίζεται σε μεταστατικό (σταδίου IV), όπου η νόσος έχει προχωρήσει σε άλλα όργανα, και σε τοπικά προχωρημένο (σταδίου III), όπου η νόσος έχει διεισδύσει στους λεμφαδένες ή στους ιστούς γύρο από το μαστό. Στις γυναίκες με μεταστατική νόσο ο μέσος χρόνος επιβίωσης εκτιμάται στους 18-36 μήνες, ενώ στις γυναίκες με προχωρημένη νόσο στα πέντε χρόνια περίπου.

Για τις γυναίκες αυτές, η ορμονοθεραπεία αποτελεί τη βασική θεραπευτική επιλογή, αλλά οι περισσότερες αναπτύσσουν αντίσταση στη θεραπεία, που οφείλεται στην υπερδιέγερση του μονοπατιού PI3K/AKT/mTOR. Το everolimus στοχεύει την πρωτεΐνη mTOR στα καρκινικά κύτταρα, μία πρωτεΐνη η οποία δρα ως σημαντικός ρυθμιστής της κυτταρικής διαίρεσης του όγκου, της ανάπτυξης των αιμοφόρων αγγείων και του κυτταρικού μεταβολισμού.

Η έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ακολουθεί τη θετική γνωμοδότηση της Επιτροπής Φαρμάκων για Ανθρώπινη Χρήση (CHMP) στις 21 Ιουνίου 2012. Η έγκριση ισχύει για τα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς επίσης και για την Ισλανδία και τη Νορβηγία. Tο everolimus έχει επίσης εγκριθεί, στις 20 Ιουλίου, από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ.

Πηγή

Read More

Διαφορές του αντρικού με τον γυναικείο καρκίνο του μαστού. (Συγκριτική μελέτη 13.457 περιπτώσεων αντρικού καρκίνου με 1.439.866 γυναίκες ασθενείς!)

Πρόκειται για μια έρευνα με εξαιρετικά μεγάλο αριθμό ασθενών.
Στόχος της η διερεύνηση φυλετικών διαφορών στον καρκίνο του μαστού, χρησιμοποιώντας τα στοιχεία του Εθνικού Αρχείου Νεοπλασιών ( National Cancer Data Base - NCNB).
Συνολικά συγκρίθηκαν 13.457 άντρες ασθενείς με 1.439.866 γυναίκες.
Διαπιστώσεις:
Οι άντρες σε σχέση με τις γυναίκες:

• ήταν συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας κατά τη διάγνωση.
• είχαν συχνότερη εμφάνιση της νόσου αν ήταν Αφροαμερικανοί και σπανιότερη αν ήταν ισπανικής καταγωγής.
• είχαν μεγαλύτερους όγκους κατά την προσέλευση τους
• πιο σπάνια οι όγκοι τους ήταν μικρού βαθμού κακοήθειας
• πιο σπάνια είχαν νόσο σταδίου 0 ή Ι  
• ήταν πιο πιθανό να έχουν λεμφαδενικές ή απομακρυσμένες μεταστάσεις κατά τη διάγνωση
• είχαν σπανιότερα λοβιακό καρκίνωμα
• είχαν συχνότερα θετικούς τους ορμονικούς υποδοχείς
• υποβάλλονταν συχνότερα σε μαστεκτομή
• ελάμβαναν σπανιότερα ακτινοθεραπεία
• δεν είχαν σημαντική διαφορά στο ποσοστό που υποβάλλονταν σε χημειοθεραπεία, ενώ η διαφορά σ' ότι αφορά την ορμονοθεραπεία ήταν μικρή 
• παρουσίαζαν χειρότερη συνολική επιβίωση ( 5ετής επιβίωση στο 74% των ανδρών, έναντι 83% των γυναικών). Σε νόσο σταδίου 0 είχαν χειρότερη επιβίωση (90% vs 94%), σε στάδιο Ι ( 87% vs 90%) και σε στάδιο ΙΙ ( 74% vs 82%).
• δεν είχαν χειρότερη 5ετή επιβίωση στο στάδιο ΙΙΙ (56,5%  vs 56,9%) και στο στάδιο IV (16% vs 19%).

Οι συγγραφείς στο συμπέρασμα τους επισημαίνουν ότι σε πρώτη ματιά αυτή η μελέτη αναδεικνύει σημαντικές φυλετικές διαφορές. Όμως, αν ληφθούν υπόψη οι διαφορές στην παρουσίαση, η απουσία στοιχείων για την ειδική της νόσου επιβίωση και οι εγγενείς ανεπάρκειες των αρχείων νεοπλασιών, τότε προκύπτει ότι ο καρκίνος του μαστού στον άνδρα και στη γυναίκα φαίνεται να είναι περισσότερο όμοιος, παρά διαφορετικός. 
Πηγή

Read More

Ο καρκίνος του μαστού είναι δέκα διαφορετικές νόσοι

Ο καρκίνος του μαστoύ μπορεί ενδεχομένως να αποτελεί ανακριβή όρο-‘ομπρέλα’ για 10 διαφορετικές νόσους, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘Nature.’
Οι ερευνητές εστίασαν στον καρκίνο μαστού σε 2.000 γυναίκες από τη Βρετανία και τον Καναδά και συνειδητοποίησαν ότι οι καρκίνοι, ενώ βρίσκονται κάτω από ένα ενοποιημένο είδος νόσου έχουν διαφορετικούς υπότυπους. Επειδή τα νοσοκομεία συχνά διενεργούν ευρύ δίκτυο εξετάσεων και δεν διασπούν περαιτέρω το είδος του καρκίνου του μαστού από τις ευρύτερες κατηγοριοποιήσεις του, οι αγωγές θα μπορούσαν να μην είναι τόσο εξειδικευμένες όσο θα έπρεπε, δήλωσαν οι ερευνητές.


Ο ερευνητής Carlos Caldas, του πανεπιστημίου του Cambridge, δήλωσε ότι με βάση τα αποτελέσματα ανακατηγοριοποίησε τον καρκίνο του μαστού σε 10 είδη-κάνοντας τον καρκίνο μαστού όρο-‘ομπρέλλα’ για ακόμα μεγαλύτερο αριθμό νόσων. Πρόσθεσε ότι προχωρήσαμε από τη γνώση του με τι μοιάζει ο καρκίνος μαστού στο μικροσκόπιο στο να εντοπίσουμε τη μοριακή του ανατομία και τελικά θα γνωρίζουμε σε ποια φάρμακα θα ανταποκριθεί.


Ο καρκίνος μαστού συνήθως κατηγοριοποιείται με δείκτες σε όγκους και η αγωγή ποικίλλει με βάση τη συγκεκριμένη πληροφορία. Για παράδειγμα, οι νόσοι με υποδοχείς οιστρογόνων θα έπρεπε να ανταποκρίνονται σε ορμονικές θεραπείες όπως η ταμοξιφένη.


Ποσοστό 70% των καρκίνων μαστού ανταποκρίνονται σε ορμονικές θεραπείες, αλλά οι ανταποκρίσεις μπορούν να ποικίλλουν. Για αυτό η ικανότητα να φτάνουμε συγκεκριμένα στο είδος της νόσου που επηρεάζει την ασθενή θα μπορούσε να είναι σημαντική, ‘ένας εντελώς νέος τρόπος να κοιτάξουμε τον καρκίνο του μαστού.’


Ο Dr. Harpal Kumar, του Cancer Research UK, δήλωσε ότι η έρευνα θα αλλάξει τον τρόπο που εστιάζουμε στον καρκίνο μαστού, θα έχει τεράστια σημασία στα επόμενα χρόνια στη διάγνωση και αγωγή του καρκίνου του μαστού. Θεωρεί ότι πρόκειται για σημαντική έρευνα.
Οι πληροφορίες θεωρείται ότι θα επηρεάσουν τον τρόπο που ο καρκίνος του μαστού αντιμετωπίζεται, στις επόμενες γενεές.


Ο Caldas δήλωσε ότι η παρούσα έρευνα δεν θα επηρεάσει τον τρόπο που οι γυναίκες διαγιγνώσκονται σήμερα με καρκίνο του μαστού. Αλλά στο μέλλον οι ασθενείς θα λαμβάνουν θεραπεία που θα στοχεύει στο γενετικό αποτύπωμα του όγκου.
Πηγή 

Read More

Ανδρικός καρκίνος μαστού

Όλη η συζήτηση και η επαγρύπνηση για τον καρκίνο του μαστού επικεντρώνεται στις γυναίκες, αφού σ’ αυτές είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου ( σχεδόν το 30% των καρκίνων στο γυναικείο φύλο είναι καρκίνοι του μαστού). Όμως, η νόσος δεν αποτελεί γυναικείο «προνόμιο», καθώς εμφανίζεται και στους άνδρες.

Υπολογίζεται ότι το 1% των καρκίνων αυτού του οργάνου αφορά το ισχυρό φύλο, ενώ συνολικά το 0,5- 0,7% των καρκίνων στους άνδρες αφορούν τον μαστό. Η συχνότητα εμφάνισης της νόσου παραμένει σταθερή τα τελευταία χρόνια.

Η σπανιότητα της δεν επιτρέπει εκτεταμένες έρευνες και αποτελεί έναν από τους παράγοντες που οδηγούν τους ασθενείς στο γιατρό όταν ο καρκίνος βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Ένας άλλος λόγος για την καθυστερημένη διάγνωση είναι και η αμηχανία που αισθάνονται οι άνδρες όταν το «θηλυκό» όργανο τους παρουσιάσει κάποια διαταραχή.

Ο ανδρικός καρκίνος του μαστού εμφανίζεται συνήθως σε μεγαλύτερη ηλικία ( μέσος όρος τα 65 έτη) ενώ στη συντριπτική πλειοψηφία του γίνεται αντιληπτός από την κλινική εξέταση (σ’ αυτό βοηθά και το μικρό μέγεθος του ανδρικού μαστού). Πολύ μικρό ποσοστό μπορεί η νόσος να έχει μη διηθητική μορφή – in situ ( 5% ).

Έχει διαπιστωθεί πως συχνά υπάρχει οικογενειακό ιστορικό της πάθησης, σε άνδρες ή γυναίκες συγγενείς.

Ως παράγοντες κινδύνου έχουν ενοχοποιηθεί ορμονικές διαταραχές, η έκθεση σε ακτινοβολία η γενετική προδιάθεση κ.λ.π.

Η κλινική εμφάνιση της είναι αυτή μιας σκληρής μάζας στο μαστό ( έκκεντρα, ενώ η γυναικομαστία είναι κεντρική συμμετρική διόγκωση )  που στη συνέχεια αυξάνει σε μέγεθος και μετά διηθεί το δέρμα, δημιουργώντας εξέλκωση. Επίσης μπορεί να παρατηρηθεί και εκροή αιματηρού υγρού από τη θηλή ( αιματηρή ρύση ).

Εκτός από την κλινική εξέταση, την μαστογραφία και το υπερηχογράφημα, η διάγνωση γίνεται με παρακέντηση της βλάβης και κυτταρολογική ή ιστολογική εξέταση.

Η θεραπεία της νόσου είναι ίδια με τον καρκίνο του γυναικείου μαστού: Χειρουργική ( μαστεκτομή και επέμβαση στους λεμφαδένες της μασχάλης), Χημειοθεραπεία και Ακτινοθεραπεία. Επειδή σε υψηλό ποσοστό οι ορμονικοί υποδοχείς είναι θετικοί, χορηγείται και ορμονοθεραπεία.

Η πρόγνωση της νόσου εξαρτάται από το μέγεθος του όγκου, την ύπαρξη λεμφαδενικών μεταστάσεων και άλλων ιστολογικών χαρακτηριστικών του όγκου ( στην ουσία δεν διαφέρει από την πρόγνωση του καρκίνου στις γυναίκες, αντίστοιχου σταδίου.

Πηγή

Read More

Η χημειοθεραπεία δεν είναι απαραίτητη σε όλες τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού

Η χρήση της πολυγονιδιακής ανάλυσης OncotypeDX στις περιπτώσεις με ορμονοευαίσθητο καρκίνο του μαστού μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό των ασθενών που χρειάζονται αντιμετώπιση μόνον με Ορμονοθεραπεία και να τις απαλλάξει από τη Χημειοθεραπεία και τις παρενέργειες που τη συνοδεύουν’, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που ανακοινώθηκε στο Πανευρωπαϊκό Διεπιστημονικό Συνέδριο για τον Καρκίνο 2011 (ECCO-ESMO-ESTRO) που πραγματοποιήθηκε στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, με τη συμμετοχή 15.000 συνέδρων από την Ευρώπη και την Αμερική.Τα αποτελέσματα της κλινικής εμπειρίας από τη χρήση της πολυγονιδιακής ανάλυσης OncotypeDX σε 5 ερευνητικά κέντρα της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρίας Μαστού (ΕΧΕΜ), στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, παρουσιάσθηκαν από τον Καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρο της ΕΧΕΜ κ. Χρήστο Μαρκόπουλο.
Σύμφωνα με τον Καθ. Χρήστο Μαρκόπουλο, ‘στις ασθενείς που παρουσιάζουν ορμονοευαίσθητο καρκίνο του μαστού (καρκίνος με θετικούς ορμονικούς υποδοχείς) και ενδιάμεσα χαρακτηριστικά ‘επιθετικότητας’ των κυττάρων του, δεν είναι ξεκάθαρο εάν μπορούν να αντιμετωπισθούν μόνον με Ορμονοθεραπεία ή χρειάζονται και Χημειοθεραπεία σύμφωνα με τις έως πρόσφατα ‘κατευθυντήριες οδηγίες’ για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού’’. Τελευταία, σε αυτές τις περιπτώσεις συστήνεται η χρησιμοποίηση των test πολυγονιδιακής ανάλυσης όπως το OncotypeDX, που μπορεί να βοηθήσει στη λήψη των θεραπευτικών αποφάσεων.
Tα ευρήματα από την ανάλυση των αλλαγών στις θεραπευτικές αποφάσεις σε 101 Ελληνίδες ασθενείς με καρκίνο μαστού που ανήκουν σε αυτή τη κατηγορία, ανέδειξαν ότι η χρήση του OncotypeDX είχε ως αποτέλεσμα τη χορήγηση χημειοθεραπείας στο 28,7% των γυναικών και την αποφυγή της στο 71,3%, οι οποίες αντιμετωπίσθηκαν μόνον με Ορμονοθεραπεία. Το όφελος από τη χρήση του test δεν είναι μόνον για τις ασθενείς που αποφεύγουν τη Χημειοθεραπεία, αλλά και για εκείνες που σύμφωνα με το αποτέλεσμα του OncotypeDX πρέπει να ακολουθήσουν αγωγή με συνδυασμό Χημειοθεραπείας – Ορμονοθεραπείας. Η ταυτοποίηση ασθενών στις οποίες, χωρίς το Oncotype DX, μπορεί να μην χορηγούνταν Χημειοθεραπεία βάσει των παραδοσιακών παθολογοανατομικών δεικτών και που ενδεχομένως τους σώζει την ζωή, υπογραμμίζει τον σημαντικό ρόλο που έχει η βιολογία του όγκου της κάθε ασθενούς στις θεραπευτικές επιλογές’, τονίζει ο καθ. Χρήστος Μαρκόπουλος.
Η ανάλυση OncotypeDX^® είναι μια κλινικά πιστοποιημένη ανάλυση 21 γονιδίων που προβλέπει την πιθανότητα οφέλους της χημειοθεραπείας και συγχρόνως εκτιμά την πιθανότητα εμφάνισης μεταστάσεων σε ασθενείς με καρκίνο μαστού πρώιμου σταδίου με θετικούς υποδοχείς οιστρογόνων. Έχει αποδειχθεί ότι το αποτέλεσμα του OncotypeDX^® (ο Βαθμός Υποτροπής - Recurrence Score^®), παρέχει ανεξάρτητες πληροφορίες σε σχέση με τους παραδοσιακούς δείκτες. Η χρήση της ανάλυσης αυτής για τη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων συμπεριλαμβάνεται στις Αμερικανικές κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες NCCN και ASCO, και η χρήση του συστήνεται από 2ετίας και στις Ευρωπαϊκές του St. Gallen και της ESMO.
Η Ελλάδα αποτελεί μια από τις πρώτες Ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες ήταν διαθέσιμη η ανάλυση αυτή, από το 2008. Η ελληνική κλινική εμπειρία παρουσιάστηκε στην ιατρική κοινότητα από τον καθ. Χρήστο Μαρκόπουλο, για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2011, στο πλαίσιο του Πανευρωπαϊκού Διεπιστημονικού Συνεδρίου για τον Καρκίνο Μαστού στο St Gallen της Ελβετίας, όπου έγινε σαφής η αξία της ανάλυσης στην επιλογή των ασθενών που ωφελούνται από την χορήγηση χημειοθεραπείας, με τελικό αποτέλεσμα οι 3 στις 4 γυναίκες να αποφεύγουν τη χημειοθεραπεία. Στο ίδιο συνέδριο, το Μάρτιο του 2011, ανακοινώθηκε και η Οικονομική Αξιολόγηση της ανάλυσης από το τμήμα Οργάνωσης και Αξιολόγησης των Υπηρεσιών Υγείας του Πανεπιστημίου Αθηνών που επιμελήθηκε ο καθ. Λυκούργος Λιαρόπουλος. Η ανάλυση αυτή απέδειξε ότι η χρήση του OncotypeDX^® στην κλινική πράξη θα εξοικονομούσε 5,5 εκατ. ευρώ ανά έτος στους ασφαλιστικούς φορείς της χώρας μας.
Πηγή

Read More