Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πνεύμονας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πνεύμονας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012

Διαδραστικό σύστημα ανάλυσης όζων στην ψηφιακή ακτινογραφία θώρακος

Διαδραστικό σύστημα ανάλυσης όζων στην ψηφιακή ακτινογραφία θώρακος.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο... ( με τη δυνατότητα του zoom ) 

zoom σελίδα 1                             zoom σελίδα 2                           zoom σελίδα 3



Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2011

Η απώτερη τοξικότητα του πνεύμονα εξαιτίας της ΑΚΘ στο μαστό


Γράφει η ΜΗΛΙΑΔΟΥ ΑΝΘΗ.
Σύμφωνα με μία νέα μελέτη, η ακτινοθεραπεία σε ολόκληρο το μαστό για τον πρώϊμο καρκίνο του μαστού δεν αυξάνει την απώτερη τοξικότητα του πνεύμονος σε σύγκριση με την ΑΚΘ μετά από μαστεκτομή. Ταυτόχρονα στη συγκεκριμένη μελέτη φάνηκε ότι όταν μία ασθενής εμφανίσει οξεία ακτινική πνευμονίτιδα κατά τη διάρκεια της θεραπείας δεν είναι σε αυξημένο κίνδυνο για επιπλοκές από τον πνεύμονα μετά από 25 χρόνια. Η οξεία πνευμονίτιδα δεν προδιαθέτει στην ανάπτυξη απώτερης ίνωσης.
Τα στοιχεία από αυτή τη μελέτη προέρχονται από τη χρονική περίοδο κατά την οποία η συντηρητική θεραπεία του μαστού (ογκεκτομή + ακτινοθεραπεία) ήταν αμφισβητούμενη θεραπευτική προσέγγιση.
Στη συγκεκριμένη μελέτη συμμετείχαν 247 ασθενείς με καρκίνο του μαστού σταδίου Ι και ΙΙ. Τυχαιοποιήθηκαν μεταξύ τροποποιημένης ριζικής μαστεκτομής ή συντηρητικής θεραπείας (45 έως 48.6 Gy σε ολόκληρο το μαστό, 15 έως 20 Gy boost-επιπρόσθετη δόση στην κοίτη του όγκου). Οι θεραπείες χορηγήθηκαν από το 1979 έως το 1987, στο National CancerInstitute (NCI), BethesdaMaryland.
Μετά από 25 χρόνια, 102 ασθενείς ήταν ακόμη εν ζωή και 61 ασθενείς από αυτές συμμετείχαν σε μία νέα μελέτη. Όλες αυτές οι ασθενείς που στη δεύτερη μελέτη ήταν πλέον προχωρημένης ηλικίας μελετήθηκαν για δύο συνεχόμενες μέρες με απεικονιστικές εξετάσεις και έλεγχο της πνευμονικής λειτουργίας με διάφορα τεστ. Συγκρίνοντας τις δύο αρχικές θεραπευτικές προσεγγίσεις δεν φάνηκε κάποια διαφορά ούτε στα απεικονιστικά ευρήματα της πνευμονικής ίνωσης ούτε στη συμπτωματολογία του πνεύμονα. Άρα έχουν ισοδύναμη πνευμονική τοξικότητα.
Ένα χρόνο μετά τη θεραπεία, η συμπτωματική πνευμονίτιδα ήταν υψηλότερη με τη συντηρητική θεραπεία (n=31) σε σύγκριση με τη μαστεκτομή (n=30) (16.7% έναντι 0%, P =0.02). Παρόλ’αυτά, 25 χρόνια αργότερα, οι ασθενείς με πνευμονίτιδα δεν είχαν αυξημένη πιθανότητα να εκδηλώσουν απώτερη ίνωση ή ανωμαλίες στη λειτουργικότητα του πνεύμονα.
Είναι γνωστό ότι η πνευμονίτιδα και η ίνωση αναπτύσσεται όταν ακτινοβολείται ο δεξιός μαστός ενώ η στεφανιαία νόσος αναπτύσσεται όταν ακτινοβολείται ο αριστερός μαστός.
Γενικώς 25 χρόνια μετά, οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μαστεκτομή είχαν πλεονέκτημα στην επιβίωση. Πρέπει να διερευνηθεί εάν αυτό οφείλεται στη πνευμονική και καρδιακή τοξικότητα που σχετίζεται με την ακτινοθεραπεία του μαστού.
Οι κίνδυνοι για την ανάπτυξη της ίνωσης, με βάση την απεικόνιση και τη μελέτη των λειτουργικών δοκιμασιών του πνεύμονα, δεν συσχετίστηκαν με την ηλικία του ασθενούς, τη χορήγηση χημειοθεραπείας (οι ασθενείς με διηθημένους λεμφαδένες έλαβαν χημειοθεραπεία κατά την αρχική διάγνωση της νόσου), τη θέση της πρωτοπαθούς εξεργασίας (αριστερά ή δεξιά), την ανάπτυξη ομόπλευρης υποτροπής ή ετερόπλευρου καρκίνου, το ιστορικό καπνίσματος, άσθματος ή διάμεσης νόσου του πνεύμονα (P > 0.05 για όλους τους παράγοντες).
Παρουσιάστηκε στο American Society for Radiation Oncology (ASTRO), 53rd Annual Meeting, Miami BeachFlorida.

Πέμπτη 19 Μαΐου 2011

Πυρηνική Ιατρική: εξετάσεις In vivo και In vitro


Η Πυρηνική Ιατρική είναι η μόνη ειδικότητα της Ιατρικής η οποία κάνει χρήση ραδιενεργών ουσιών για διαγνωστικούς και θεραπευτικούς σκοπούς.
Η διαγνωστική προσέγγιση υποδιαιρείται στην in vivo μελέτη, με χρήση μικρών ποσοτήτων ραδιοφαρμάκων, και στην in vitro ανάλυση του αίματος, με τη χορήγηση ραδιοδιαγνωστικών αντιδραστηρίων (σε επίπεδο ιχνηθετών).
In vivo
Οι in vivo εξετάσεις της Πυρηνικής Ιατρικής είναι τα σπινθηρογραφήματα (η απεικονιστική εξέταση που δίνει πληροφορίες για τη λειτουργία του εξεταζόμενου οργάνου ή των οστών). Αυτό αποτελεί την ειδοποιό διαφορά από τις άλλες διαγνωστικές απεικονιστικές εξετάσεις (π.χ. Ακτίνες Χ, υπερηχογραφήματα, Αξονική Τομογραφία, Μαγνητική Τομογραφία), οι οποίες δίνουν πληροφορίες για την ανατομία του οργάνου που ελέγχεται. Η διαφορά έγκειται δηλαδή στο ότι η εξέταση της Πυρηνικής Ιατρικής μελετώντας τη διαταραχή μίας λειτουργίας καθορίζει το αίτιο ενός προβλήματος υγείας.
Τα σπινθηρογραφήματα είναι μία εξέταση εύκολη, ανώδυνη και ασφαλής. Για τη διενέργεια χορηγείται (συνήθως ενδοφλέβια) μικρή ποσότητα κατάλληλης ουσίας επισημασμένης με ραδιενεργό ιχνηθέτη και, με το βασικό μηχάνημα που έχει στα χέρια του ο πυρηνικός ιατρός, τη γ-camera, παρακολουθείται ο τρόπος πρόσληψης του ραδιοφαρμάκου, η απομάκρυνση ή και ο μεταβολισμός αυτού από το υπό εξέταση όργανο.
Η γ-camera δεν εκπέμπει ακτινοβολία, όπως συμβαίνει με τα ακτινολογικά μηχανήματα, αλλά είναι ένας ανιχνευτής της γ-ακτινοβολίας την οποία εκπέμπει ο εξεταζόμενος που έχει λάβει το ραδιοφάρμακο.
Η ποσότητα του ραδιοφαρμάκου που χρησιμοποιείται ελέγχεται προσεκτικά ως προς τη στειρότητά του και ως προς την ενεργότητά του, ώστε να επιτευχθεί η μικρότερη έκθεση του εξεταζόμενου στην ακτινοβολία, σε συνδυασμό με την ακρίβεια και τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της εξέτασης.
Ο χρόνος αναμονής από τη χορήγηση μέχρι την ολοκλήρωση της εξέτασης ποικίλλει, ανάλογα με το εξεταζόμενο όργανο, από 30 min έως και λίγες ώρες. Σε μερικά ειδικά σπινθηρογραφήματα οι λήψεις ξεκινούν 1-2 μέρες μετά τη χορήγηση του ραδιοφαρμάκου.
Σπινθηρογράφημα μπορεί να γίνει σε κάθε ανθρώπινο όργανο. Οι πλέον συνηθισμένες ενδείξεις είναι για σπινθηρογράφημα:
-θυρεοειδούς (για να μελετηθεί η λειτουργία του αδένα ή να διαφοροδιαγνωστεί ο ψυχρός από το θερμό όζο)
-οστών (η πιο ευαίσθητη μέθοδος για την ανίχνευση πρώιμων οστικών μεταστάσεων, διάγνωση οστεομυελίτιδας κ.ά)
-καρδιαγγειακού συστήματος (για τον έλεγχο αιμάτωσης του μυοκαρδίου προς ανίχνευση ισχαιμίας, εμφράγματος ή βιωσιμότητας μυοκαρδίου)
-νεφρών (είτε δυναμικό, διά του νεφρογράμματος, για έλεγχο της λειτουργίας των νεφρών με πληροφορίες για ΧΝΑ και υπέρταση, είτε στατικό, για τον έλεγχο οξείας πυελονεφρίτιδας, ουλών κ.ά.)
-πνευμόνων (αερισμού-αιμάτωσης, η πιο ακριβής αναίμακτη μέθοδος για τη διάγνωση της πνευμονικής εμβολής).
Στην τομογραφική απεικόνιση τα τελευταία χρόνια εισέβαλε η Ποζιτρονική Τομογραφία, που με τη χρήση βραχύβιων ραδιοϊσοτόπων που εκπέμπουν ποζιτρόνια (θετικά ηλεκτρόνια), παρέχει μεταβολική απεικόνιση των οργάνων σε μοριακό επίπεδο. Οι κυριότερες κλινικές εφαρμογές της Ποζιτρονικής Τομογραφίας αναφέρονται στην Ογκολογία (περίπου 80%). Αλλες εφαρμογές αφορούν την Καρδιολογία, τη Νευρολογία, τις λοιμώξεις και τελευταία διαφαίνεται η προοπτική χρήσης αυτής στη μελέτη του προβλήματος της εξάρτησης από φαρμακευτικές ουσίες.
In vitro
Πέραν των σπινθηρογραφημάτων, στην Πυρηνική Ιατρική γίνονται και εξετάσεις RIA (Radio-Immuno-Assay) με τη χρήση ραδιοδιαγνωστικών ουσιών σε δείγμα αίματος του εξεταζόμενου, χωρίς να εκτίθεται ο ίδιος σε ακτινοβόληση, με τις οποίες προσδιορίζονται με απόλυτη ακρίβεια ορμόνες, επίπεδα φαρμάκων, δείκτες καρκίνου, αλλεργιογόνες ουσίες κ.ά.
Εκτός από τις διαγνωστικές εφαρμογές γίνονται και θεραπευτικές εφαρμογές των ραδιοϊσοτόπων με ραδιενεργά στοιχεία που επιλεκτικά συγκεντρώνονται στον υπό θεραπεία ανθρώπινο ιστό και τον ακτινοβολούν εκ των έσω. Π.χ. χρήση ραδιενεργού Ι-131 σε καλοήθεις και κακοήθεις παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα, χρήση Strontium στην ανακουφιστική θεραπεία οστικών μεταστάσεων κ.ά.

Πέμπτη 5 Μαΐου 2011

Το σπινθηρογράφημα αερισμού - αιμάτωσης πνευμόνων


Το σπινθηρογράφημα αερισμού-αιμάτωσης πνευμόνων είναι η καλύτερη μη επεμβατική μέθοδος ανίχνευσης πνευμονικής εμβολής.
Ποια είναι η διαδικασία της εξέτασης;
Αρχικά γίνεται τo σπινθηρογράφημα αερισμού. Ο ασθενής εισπνέει και εκπνέει μέσω ενός κλειστού συστήματος ένα ραδιενεργό αέριο (81m-Κr) ή ραδιενεργό αεροζόλη (εκκνέφωμα DTPA) για 5-10 λεπτά. Ακολούθως, λαμβάνονται οι εικόνες αερισμού σε γ-κάμερα. Στη συνέχεια ενίουμε ενδοφλέβια στον ασθενή ένα εναιώρημα σωματιδίων αλβουμίνης, των οποίων η διάμετρος δεν ξεπερνά τα 50μ, επισημασμένων με 99m-Τc. Τα σωματίδια 'παγιδεύονται' σε ένα πολύ μικρό ποσοστό(1%) των αρτηριολίων του κάθε πνεύμονα. Ακολούθως, λαμβάνονται οι εικόνες αιμάτωσης σε γ-κάμερα. Συνολικά η εξέταση διαρκεί 30 λεπτά.
Σπινθηρογράφημα αιματώσεως πνευμόνων με 4mCi Tc-99m.  Παρατηρούνται
 ελλείμματα  αιματώσεως σε αμφότερους τους πνεύμονες, ιδιαίτερα στο δεξιό.


Υπάρχει αλληλεπίδραση με τη θεραπευτική αγωγή του ασθενούς;
Κανένα φάρμακο δεν επηρεάζει το αποτέλεσμα της εξέτασης. Αν ο ασθενής έχει βρογχικό άσθμα, συνιστάται να έχει πάρει την βρογχοδιασταλτική αγωγή του προ της εξέτασης.
Υπάρχει ειδική προετοιμασία προ της εξέτασης;
Καμία προετοιμασία δεν είναι απαραίτητη. Είναι εντούτοις πολύ χρήσιμη μια πρόσφατη απλή ακτινογραφία θώρακος για την καλύτερη ερμηνεία των εικόνων και τη διάγνωση.
Ποια είναι η επικινδυνότητα της εξέτασης;
Οι παρενέργειες είναι εξαιρετικά σπάνιες. Ορισμένα περιστατικά αλλεργικής αντίδρασης στην ανθρώπειο αλβουμίνη έχουν περιγραφεί. Η ακτινοβόληση του ασθενούς είναι ασθενής. Στην περίπτωση θηλασμού, συνιστάται προσωρινή διακοπή για 12 ώρες. Το σπινθηρογράφημα πνευμόνων ενδείκνυται και σε παιδιά π.χ. επί υποψίας κατάποσης ξένου σώματος.
Ποιό το κλινικό όφελος του σπινθηρογραφήματος πνευμόνων;
Ένα φυσιολογικό σπινθηρογράφημα πνευμόνων επιτρέπει να αποκλείσουμε την ύπαρξη πνευμονικής εμβολής. Επί ύπαρξης πολλαπλών τμηματικών ελλειμμάτων αιμάτωσης με διατήρηση του αερισμού, η διάγνωση πνευμονικής εμβολής είναι πολύ πιθανή.
Η εξέταση πρέπει να πραγματοποιηθεί το συντομότερο δυνατό του κλινικού ενοχλήματος, μέσα σε 48 ώρες, καθώς τότε η ευαισθησία της μεθόδου είναι υψηλότερη.
Ένα ποσοστό 8% των εμβολικών επεισοδίων παρουσιάζουν αυτόματη ίαση στις πρώτες 24 ώρες.
Στην περίπτωση δημιουργίας πνευμονικού εμφράκτου τόσο η αιμάτωση, όσο και ο αερισμός είναι μειωμένες. Η εξέταση επομένως είναι μη ειδική, καθώς η εικόνα του σπινθηρογραφήματος προσομοιάζει με εκείνη άλλων πνευμονικών παθήσεων π.χ. πνευμονία.
Στους ασθενείς τέλος με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, συνυπάρχουν προβλήματα αερισμού και αιμάτωσης και είναι ως εκ τούτου δύσκολη η ερμηνεία των σπινθηρογραφικών εικόνων ελλείψει μελέτης προγενέστερης του ύποπτου για πνευμονική εμβολή επεισοδίου.
Το σπινθηρογράφημα αιμάτωσης πνευμόνων ενδείκνυται επίσης στον υπολογισμό του υπολειπόμενου λειτουργικού πνευμονικού όγκου σε ασθενείς που πρόκειται
να υποβληθούν σε επέμβαση εκτομής πνευμονικού παρεγχύματος.
Ενδείκνυται επίσης στον έλεγχο ύπαρξης καρδιακής διαφυγής ΔΕ προς ΑΡ.

Δευτέρα 18 Απριλίου 2011

Παθήσεις στους Πνεύμονες και θεραπεία με Cyberknife

 Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο για τους άνδρες και για τις γυναίκες. Περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από τη συγκεκριμένη νόσο απ’ ό,τι του εντέρου, του μαστού, και του προστάτη. Υπάρχουν γενικά δύο τύποι καρκίνου του πνεύμονα: μικροκυτταρικός καρκίνος (SCLC) και μη- μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα (NSCLC).
Ο NSCLC είναι πιο κοινός, δίνοντας επάνω από 75 τοις εκατό όλων των περιπτώσεων. Η θεραπεία για NSCLC περιλαμβάνει: τη χειρουργική επέμβαση, την ακτινοθεραπεία ή τη χημειοθεραπεία μόνη ή σε συνδυασμό, ανάλογα με πόσο εκτεταμένη είναι η νόσος.


Ελάχιστη επιβάρυνση φυσιολογικού πνευμονικού ιστού κατά τη θεραπεία με Cyberknife®
Ο καρκίνος του πνεύμονα παρουσιάζεται σε διάφορα στάδια και καταστάσεις που καθιστούν την θεραπεία κάθε περίπτωσης εξειδικευμένη. Η χειρουργική επέμβαση και η ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία, έχουν χρησιμοποιηθεί ως αρχική θεραπεία, με αποτελεσματικότητα ανάλογη με την έκταση της νόσου.
Τι είναι η στερεοτακτική ακτινοχειρουργική με CyberKnife
Το CyberKnife είναι ένα σύστημα ακτινοθεραπείας που αποτελείται από ένα γραμμικό επιταχυντή τοποθετημένο επάνω σε έναν ρομποτικό βραχίονα. Ο ρομποτικός βραχίονας επιτρέπει στο γραμμικό επιταχυντή να ακτινοβολεί με πολλαπλών διευθύνσεων, υψηλής ακρίβειας, δέσμες ακτινοβολίας (γενικά πάνω από 100) που συγκλίνουν στην επακριβώς καθοριζόμενη περιοχή της νόσου. Το σύστημα ενσωματώνει ιδιότητες σύμμορφης θεραπείας, υπό Απεικονιστική Καθοδήγηση σε πραγματικό χρόνο, ακολουθώντας εκτός του σχήματος και τις μετατοπίσεις του όγκου κατά την διάρκεια της αναπνευστικής κίνησης.

Σε ποίες περιπτώσεις έχει ένδειξη η αντιμετώπιση της νόσου με Cyberknife
α. Σε αρχικά στάδια της νόσου όταν η χειρουργική αντιμετώπιση είναι δυσχερής ή αδύνατη λόγω ιατρικών δυσχερειών, με αποτελέσματα ως προς τον τοπικό έλεγχο της νόσου συγκρίσιμα με αυτά της χειρουργικής αντιμετώπισης.

β. Σε μεταστατική νόσο στους πνεύμονες. Οι πνεύμονες αποτελούν συνηθισμένη θέση εμφάνισης μεταστατικών εστιών από Ca ορθοσιγμοειδούς, γενικότερα γαστρεντερικού συστήματος, σαρκωμάτων, Ca νεφρών κτλ. Αρκετές φορές οι μεταστατικές αυτές εστίες αποτελούν και την μόνη ‘μέτα’ εντόπιση της νόσου. Στις περιπτώσεις αυτές η αντιμετώπιση τους με ρομποτική ακτινοχειρουργική με CyberKnife αποτελεί εναλλακτική επιλογή της χειρουργική αφαίρεσης, ιδίως όταν αυτή είναι τεχνικά ή ιατρικά δυσχερής.
γ. Προχωρημένα στάδια της νόσου – Υποτροπές. Αν και η αρχική αντιμετώπιση σε προχωρημένα στάδια της νόσου (stage III) είναι η συνδυασμένη χήμειο-ακτινοθεραπεία με ή χωρίς χειρουργική αντιμετώπιση σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίζεται υποτροπή της νόσου ή νόσος που εμμένει παρά τη θεραπεία. Σε τέτοιες καταστάσεις η περαιτέρω αντιμετώπιση καθίσταται εκ των πραγμάτων δύσκολη και η ακτινοχειρουργική με CyberKnife έρχεται να δώσει αποτελεσματικές θεραπευτικές λύσεις που πριν δεν υπήρχαν.
Γιατί η αντιμετώπιση με CyberKnife υπερτερεί άλλων μορφών ακτινοχειρουργικής.
1. Με την χρήση ακτινοχειρουργικής με CyberKnife γίνεται χορήγηση αυξημένης δόσης ακτινοθεραπείας στη νόσο, με ελάχιστη επιβάρυνση των γύρω φυσιολογικών ιστών (οισοφάγος, μεγάλα αγγεία, φυσιολογικός πνεύμονας κτλ).
2. Καθοδήγηση της θεραπείας ακολουθώντας σε πραγματικό χρόνο, εκτός του σχήματος του όγκου και τις μετατοπίσεις του κατά την διάρκεια της αναπνευστικής κίνησης με την τεχνική Synchrony® , με ακρίβεια της τάξης δεκάτων του χιλιοστού, με συνέπεια την θεραπεία μόνο της πάσχουσας περιοχής.

Ποιά διαδικασία ακολουθείται στην εφαρμογή ακτινοχειρουργικής με CyberKnife
Πριν από την θεραπεία 3 με 5 μικροί χρυσοί δείκτες (fidusials) εισάγονται με την βοήθεια μίας βελόνας και υπό έλεγχο με αξονικό τομογράφο, μέσα στην νόσο. Αυτή η διαδικασία που εκτελείται στη βάση του εξωτερικού ασθενή, διαρκεί λιγότερο από μία ώρα.
Μία εβδομάδα μετά την τοποθέτηση των χρυσών δεικτών ο ασθενής έρχεται στο κέντρο, τοποθετείται σε ένα ειδικό υλικό που διατηρεί το σώμα του σε συγκεκριμένη θέση. Στην συνέχεια γίνεται αξονική τομογραφία θώρακα και όποια άλλη απεικονιστική εξέταση κρίνεται αναγκαία για την απεικόνιση του όγκου. Ο ασθενής αναχωρεί.
Οι εικόνες που λαμβάνονται εισάγονται στο σύστημα σχεδιασμού θεραπεία και οι γιατροί της ομάδας ακτινοχειρουργικής σε συνεργασία με τους εξειδικευμένους φυσικούς του κέντρου εκπονούν το πλάνο θεραπείας και καθορίζονται, ο στόχος θεραπείας, οι κρίσιμες δομές της περιοχές, η δόση θεραπείας , το πόσες συνεδρίες θα απαιτηθούν.

Στην συνέχεια ο ασθενής επανέρχεται και υποβάλλεται στην θεραπεία διάρκειας 40 λεπτών έως 1,5 ώρας.
Παρενέργειες από την ακτινοχειρουργική με CyberKnife
Η πλειονότητα των ασθενών που έχουν αντιμετωπισθεί με ακτινοχειρουργική με CyberKnife εμφανίζουν ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες. Πιθανές παρενέργειες αποτελούν α) εμφάνιση για μικρό χρονικό διάστημα, βήχα. Β) μικρού βαθμού πνευμονίτιδα, που μπορεί να εμφανιστεί σε θεραπεία μεγάλων βλαβών και συνήθως υποχωρεί μόνη της χωρίς την χρήση φαρμάκων.

Η ακτινοχειρουργική με CyberKnife αντιπροσωπεύει μία πανίσχυρη και μεγάλης ακρίβειας τεχνική για ασθενείς με αρχική, υποτροπή ή μεταστατική εντόπιση όγκου στον πνεύμονα. Η θεραπεία είναι ασφαλής να δοθεί σε ασθενείς που δεν μπορούν λόγω άλλων παθολογικών καταστάσεων να χειρουργηθούν και προσφέρει μία πολύ καλή θεραπευτική επιλογή σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα ή εμμένουσα νόσο που πριν είχαν ελάχιστες αν όχι καμία, δραστική θεραπεία ικανή να τους βοηθήσει.
Πηγή

Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

Νέο φάρμακο κατά του καρκίνου των πνευμόνων Έρευνα ειδικών στην Αυστραλία

Επιστήμονες από τη Μελβούρνη ανακάλυψαν ένα νέο φάρμακο το οποίο ενδέχεται να μετατρέψει τον καρκίνο των πνευμόνων σε μια κατάσταση που θα είναι εύκολο να ελεγχθεί, όπως για παράδειγμα, η ασθένεια του διαβήτη.

Οι ερευνητές θα αρχίσουν τις πρώτες δοκιμές το 2011, στο νοσοκομείο St. Vincent's της Μελβούρνης, σε άτομα τα οποία έχουν προσβληθεί από τον καρκίνο των πνευμόνων, που φέρει την ονομασία squamous, ελπίζουν δε ότι και άλλα νοσοκομεία σε παγκόσμια κλίμακα, θα κάνουν τις ίδιες δοκιμές, ώστε να

Παρασκευή 8 Απριλίου 2011

Μη Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονος - Τεχνικές Ακτινοθεραπείας



Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονος χαρακτηρίζεται από τη ποικιλομορφία της κλινικής και απεικονιστικής εμφάνισης της νόσου.

Η εφαρμογή της ακτινοθεραπευτικής αγωγής είναι απαιτητική. Στόχος μας είναι  να επιτύχουμε τον έλεγχο της νόσου και υψηλά μακροπρόθεσμα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών. Η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι αυτί της  εντατικοποιημένης ακτινοθεραπευτικής αγωγής και η 
παράλληλη χορήγηση χημειοθεραπείας.

Η ακτινοθεραπευτική αγωγής χορηγείται αποκλειστικά πλέον με γραμμικό επιταχυντή, υψηλής ενέργειας,  μεγαλύτερης των 6MV και σύμμορφη τεχνική. Αυτό προϋποθέτει  την εντόπιση του ογκικού στόχου με αξονική τομογραφία και αν είναι δυνατόν με F-18 FDG-PET/CT. Ο ακριβής προσδιορισμός του ογκικού στόχου δεν είναι πάντα εύκολος.  Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες η εκπαίδευση του ακτινοθεραπευτή ογκολόγου φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο.

Η ανάγκη να ξεπεράσουμε τους περιορισμούς που καθορίζουν η ευαισθησία του πνευμονικού παρεγχύματος, πολλές φορές χρόνια επιβαρυμένου από το κάπνισμα και η γειτνίαση του πνεύμονος  με καρδιά, οισοφάγο, νωτιαίο μυελό, οδήγησε στην ανάπτυξη ειδικών τεχνικών ακτινοθεραπείας. Έτσι επιτυγχάνουμε τη ακριβή στόχευση του όγκου και περιορισμό της έκθεσης στην ακτινοβολία των ευαίσθητων υγιών ιστών πέριξ του όγκου. Επινοήθηκαν και εφαρμόζονται στη καθημερινή πράξη συστήματα και τεχνικές ακινητοποίησης του ασθενούς και συγχρονισμού της αναπνοής με απώτερο σκοπό την εξάλειψη λάθους από την κίνηση. Επίσης συστήματα επαλήθευσης της ακρίβειας της στόχευσης με τη λήψη αξονικής τομογραφίας κατά την διάρκεια της ακτινοθεραπείας. Σε περιπτώσεις υποκλινικής νόσου η θεραπευτική δόση ανέρχεται στο ύψος των 45-50Gy με πιθανότητα έλεγχου της νόσου κατά 90%. Σε περίπτωση μικροσκοπικής νόσου απαιτείται υψηλότερη δόση μέχρι 60-65Gy. Η μακροσκοπική νόσος απαιτεί υψηλές ακτινοθεραπευτικές δόσεις. Έτσι καθιερώθηκαν τεχνικές χορήγησης συμπληρωματικής ακτινοθεραπευτικής δόσης σε μικρότερα πεδία (boost) επικεντρωμένα στη μάζα του όγκου, η οποία και χορηγείται ταυτόχρονα εντατικοποιώντας το θεραπευτικό σχήμα. Η έκταση των πεδίων ακτινοθεραπείας με την πρόοδο της αγωγής μπορεί να μικραίνουν προοδευτικά με σκοπό τη χορήγηση ακόμη υψηλότερων δόσεων (shrinking field).

Με την βοήθεια του τρισδιάστατου σχεδιασμού (3D-treatment planning) της ακτινοθεραπευτικής αγωγής κατέστη δυνατή η ανάπτυξη σύμμορφων τεχνικών (Conformal) με συνέπεια την δυνατότητα της αύξησης της συνολικής δόσης στον στοχικό όγκο και ελάττωση της δόσης στους παρακείμενους υγιείς ιστούς. Τα πεδία δύνανται να αποκτήσουν οποιοδήποτε σχήμα απαιτεί η εκάστοτε κλινική ανάγκη είτε δια της κατασκευής ειδικών προστατευτικών μολύβδινων blocks είτε με την βοήθεια του νέου τύπου πολύφυλλων διαφραγμάτων των επιταχυντών (Επιταχυντής Πολλαπλών Φύλλων ή Multi-Leaf Collimator). Η ένταση της δέσμης είναι ίδια σε όλη την έκταση του πεδίου. Οι γραμμικοί επιταχυντές νεώτερης τεχνολογίας δίδουν την δυνατότητα να τροποποιούμε την ένταση της δέσμης στα διάφορα επιμέρους τμήματα του πεδίου (Intensity Modulation) η οποία προσαρμόζεται στο σχήμα και μέγεθος του όγκου και στις τρεις διαστάσεις του χώρου (3D Conformation). Έως τη στιγμή που νεωτεριστικές θεραπευτικές αγωγές ανατρέψουν τα σημερινά δεδομένα η προοπτική να κατασκευασθεί επιταχυντής που θα ακτινοβολεί τον ογκικό στόχο σε απόλυτο συντονισμό με την αναπνοή μένει ανοιχτή και ελπιδοφόρα.

Πηγή

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

Η αξονική τομογραφία μειώνει την θνησιμότητα ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα




Νέα μεγάλη αμερικανική έρευνα έδειξε ότι η αξονική τομογραφία σε φανατικούς καπνιστές, μπορεί να ανιχνεύσει σε αρχικό στάδιο τον καρκίνο του πνεύμονα –της πρώτης αιτίας θανάτου από καρκίνο- κι έτσι να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου.
Η νέα έρευνα μελέτησε τις περιπτώσεις 53.000 νυν και πρώην φανατικών καπνιστών ηλικίας 55 έως 74 ετών, οι οποίοι δεν παρουσίαζαν αρχικά συμπτώματα εμφάνισης καρκίνου. Οι καπνιστές επιλέχθηκαν τυχαία, για μερικά χρόνια, να κάνουν ανά τακτικά χρονικά διαστήματα είτε τομογραφίες είτε ακτινογραφίες. Αυτό που προέκυψε ήταν ότι, όσοι είχαν κάνει τομογραφίες, εμφάνιζαν 20% λιγότερους θανάτους από καρκίνο του πνεύμονα, καθώς επίσης 7% μικρότερη πιθανότητα θανάτου από οποιαδήποτε άλλη αιτία, σε σχέση με όσους είχαν κάνει μόνο ακτινογραφίες.
Το μόνο πρόβλημα είναι να βρεθεί το ποιοί μπορεί να ωφεληθούν από τις αξονικές τομογραφίες και πόσο συχνά πρέπει να τις κάνουν, καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε επαναλαμβανόμενη έκθεση σε ακτινοβολία. Επιπλέον, οι τομογραφίες εμφανίζουν συχνότερα λανθασμένες θετικές διαγνώσεις, πράγμα που γεννά πιο εύκολα ανησυχία στους ασθενείς.
«Αυτή η ανακάλυψη έχει σημαντικές επιπτώσεις για τη δημόσια υγεία, καθώς μπορεί να σώσει πολλές ζωές, κυρίως όσων παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα», δήλωσε ο Χάρολντ Βάρμους, επικεφαλής της έρευνας, αλλά υποστήριξε ότι «δεν γνωρίζουμε ακόμη τον ιδανικό τρόπο για να το κάνουμε αυτό».
Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η ελικοειδής αξονική τομογραφία χαμηλής δοσολογίας μπορεί να εντοπίσει μικρούς όγκους καρκίνου στα πρώτα στάδιά τους. Η νέα έρευνα, σε μεγάλο πλέον δείγμα πληθυσμού, που έγινε από το Εθνικό Κέντρο Καρκίνου των ΗΠΑ, έρχεται για πρώτη φορά να επιβεβαιώσει αυτή τη διαπίστωση, σύμφωνα με τα πρακτορεία Ρόιτερ, Γαλλικό και το “Science”.
Αν και οι ερευνητές ανέφεραν ότι χρειάζονται και άλλες μελέτες για να εξακριβώσουν γιατί η αξονική τομογραφία μπορεί να μειώσει τη θνησιμότητα από καρκίνο του πνεύμονα, το κεντρικό συμπέρασμα είναι ότι, σε σχέση με τη διάγνωση μέσω ακτινών Χ, με την αξονική τομογραφία ένας μεγαλύτερος αριθμός πρώιμων όγκων, δυνητικά θανατηφόρων, εντοπίστηκαν και αφαιρέθηκαν έγκαιρα.
Η ελικοειδής αξονική τομογραφία κάνει λήψη πολλαπλών εικόνων από όλο το στήθος μέσα σε 7 έως 15 δευτερόλεπτα, ενώ η απλή ακτινογραφία Χ κάνει λήψη μόνο μιας εικόνας.
Πηγή