To σημείο σιλουέτας του μαστού: εξήγηση μιας εγγενούς αδυναμίας της εξέτασης της μαστογραφίας

Συγγραφείς: Σ. Πραπαβέσης, Νικόλαος Πατσινακίδης, Γεώργιος Κυρόπουλος, Θωμάς Ζαραμπούκας Σκοπός: Η εργασία εξηγεί μια εγγενή αδυναμία της εξέτασης της Μαστογραφίας η οποία δικαιολογεί το γνωστό και σημαντικό πρόβλημα της ύπαρξης αφανών μαστογραφικά βλαβών (occult lesions) οι οποίες είναι δυνατόν να μη διαγνωστούν με τη Μαστογραφία. Η φυσική βάση για την αδυναμία αυτή που μπορεί να αποβεί καταστροφική, είναι πολύ παρόμοια με την αιτία του γνωστού “σημείου σιλουέτας” στην ακτινογραφία θώρακος Υλικό και Μέθοδος: Αποτελέσματα - Ευρήματα: Περιστατικό 1: Ασθενής 40 ετών που έχει υποβληθεί στο παρελθόν σε δεξιά μερική μαστεκτομή Προσέρχεται για τακτικό ετήσιο έλεγχο Περιστατικό 2: Κλινικά και μαστογραφικά αφανής κακοήθης όγκος στο άνω έξω τεταρτημόριο του δεξιού μαστού. Έγινε αντιληπτός κατά την σάρωση του παρεγχύματος των μαστών (whole breast scanning) με υπερήχους Σε πυκνούς μαστούς ο Ακτινολόγος παραδοσιακά στηρίζεται στην παρουσία κακοήθων μικροεπασβεστώσεων, ασύμμετρης πυκνότητας ή στον εντοπισμό έμμεσων σημείων όπως παραμόρφωσης της αρχιτεκτονικής και πάχυνσης του δέρματος ή εισολκής της θηλής για τη διάγνωση της κακοήθειας παρά στην διάκριση του περιγράμματος της διηθητικής βλάβης Στις περιπτώσεις εκείνες όπου η βλάβη είναι μικρή σε μέγεθος και δεν παρουσιάζει μικροεπασβεστώσεις και δεν προκαλεί παραμόρφωση της αρχιτεκτονικής (στις πρώϊμες βλάβες δηλαδή που μας ενδιαφέρει καθ εξοχή να διαγνώσουμε) η διάγνωση μόνο με Μαστογραφία καθίσταται προβληματική. Η εμπειρία μας από πάνω από δέκα χιλιάδες εξετάσεις ολόκληρου του μαστού με υπερήχους έχει δείξει ότι πολλές μικρές διηθητικές βλάβες χωρίς μικροεπασβεστώσεις θα διέφευγαν χωρίς τον υπερηχογραφικό έλεγχο. Το υπερηχογράφημα ολόκληρου του μαστού έχει αναδείξει επίσης και έναν μεγάλο αριθμό από καλοήθεις βλάβες του μαστού που δεν απεικονίζονται ευκρινώς στη Μαστογραφία. Περιστατικό 3: Φλεγμονώδης συμπτωματολογία αριστερού μαστού Παχυνση του δέρματος λεμφοίδημα Μαστογραφικά πολύ πυκνός μαστός Ο υπερηχογραφικός έλεγχος ανέδειξε δύο διηθητικού τύπου βλάβες οι οποίες τεκμηριώθηκαν με βιοψίες δια βελόνης Tru Cut Συμπεράσματα:  Η σημασία της κατανόησης του σημείου σιλουέτας του μαστού είναι μεγάλη. Οι αρχόμενες μικρές διηθητικές βλάβες φαίνεται ότι μπορεί να μεγαλώνουν για σημαντικό χρονικό διάστημα μέσα στο πυκνό ινοαδενικό στοιχείο χωρίς να γίνουν αντιληπτές από τη Μαστογραφία και πολύ πριν γίνουν αντιληπτές από την κλινική εξέταση . Σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και μεγάλοι, ψηλαφητοί όγκοι μπροούν να μην αναδειχθούν από τη Μαστογραφία. Η Υπερηχογραφία είναι μια τομογραφική τεχνική που στηρίζεται σε διαφορετικές φυσικές ιδιότητες των ιστών σε σχέση με τη Μαστογραφία Παρόλο που η ανάδειξη μικροεπασβεστώσεων χωρίς συνοδό συμπαγή βλάβη δεν είναι συνήθως εφικτή κατά τον υπερηχογραφικό έλεγχο των μαστών η εμπειρία δείχνει ότι ακόμη και πολύ μικρές 2-3 χιλιοστών υποηχοϊκές διηθητικές βλάβες ξεχωρίζουν με ευκρίνεια με φόντο το υψηλής ηχογένειας ινοαδενικό στοιχείο εντός του οποιου κατά προτίμηση αναπτύσσονται (η ίδια ακριβώς θέση κάνει τις ίδιες βλάβες δυσδιάκριτες στη Μαστογραφία). Κατά συνέπεια η Υπερηχογραφία μας παρέχει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα και μια ευκαιρία για πρωϊμότερη διάγνωση σε ενα σημαντικό μέρος από τις διηθητικές βλάβες που δεν συμπεριλαμβάνουν μικροεπασβεστώσεις και κρύβονται εντός του πυκνού ινοαδενικού στοιχείου. Το Υπερηχογράφημα ολόκληρου του Μαστού θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως αναντικατάστατο συμπλήρωμα της μαστογραφίας στους μαστούς που περιλαμβάνουν πυκνό ινοαδενικό στοιχείο (Birads κατηγορίες μαστογραφικής πυκνότητας 2-5) Πηγή

Read More

Διαφορές του αντρικού με τον γυναικείο καρκίνο του μαστού. (Συγκριτική μελέτη 13.457 περιπτώσεων αντρικού καρκίνου με 1.439.866 γυναίκες ασθενείς!)

Πρόκειται για μια έρευνα με εξαιρετικά μεγάλο αριθμό ασθενών.
Στόχος της η διερεύνηση φυλετικών διαφορών στον καρκίνο του μαστού, χρησιμοποιώντας τα στοιχεία του Εθνικού Αρχείου Νεοπλασιών ( National Cancer Data Base - NCNB).
Συνολικά συγκρίθηκαν 13.457 άντρες ασθενείς με 1.439.866 γυναίκες.
Διαπιστώσεις:
Οι άντρες σε σχέση με τις γυναίκες:

• ήταν συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας κατά τη διάγνωση.
• είχαν συχνότερη εμφάνιση της νόσου αν ήταν Αφροαμερικανοί και σπανιότερη αν ήταν ισπανικής καταγωγής.
• είχαν μεγαλύτερους όγκους κατά την προσέλευση τους
• πιο σπάνια οι όγκοι τους ήταν μικρού βαθμού κακοήθειας
• πιο σπάνια είχαν νόσο σταδίου 0 ή Ι  
• ήταν πιο πιθανό να έχουν λεμφαδενικές ή απομακρυσμένες μεταστάσεις κατά τη διάγνωση
• είχαν σπανιότερα λοβιακό καρκίνωμα
• είχαν συχνότερα θετικούς τους ορμονικούς υποδοχείς
• υποβάλλονταν συχνότερα σε μαστεκτομή
• ελάμβαναν σπανιότερα ακτινοθεραπεία
• δεν είχαν σημαντική διαφορά στο ποσοστό που υποβάλλονταν σε χημειοθεραπεία, ενώ η διαφορά σ' ότι αφορά την ορμονοθεραπεία ήταν μικρή 
• παρουσίαζαν χειρότερη συνολική επιβίωση ( 5ετής επιβίωση στο 74% των ανδρών, έναντι 83% των γυναικών). Σε νόσο σταδίου 0 είχαν χειρότερη επιβίωση (90% vs 94%), σε στάδιο Ι ( 87% vs 90%) και σε στάδιο ΙΙ ( 74% vs 82%).
• δεν είχαν χειρότερη 5ετή επιβίωση στο στάδιο ΙΙΙ (56,5%  vs 56,9%) και στο στάδιο IV (16% vs 19%).

Οι συγγραφείς στο συμπέρασμα τους επισημαίνουν ότι σε πρώτη ματιά αυτή η μελέτη αναδεικνύει σημαντικές φυλετικές διαφορές. Όμως, αν ληφθούν υπόψη οι διαφορές στην παρουσίαση, η απουσία στοιχείων για την ειδική της νόσου επιβίωση και οι εγγενείς ανεπάρκειες των αρχείων νεοπλασιών, τότε προκύπτει ότι ο καρκίνος του μαστού στον άνδρα και στη γυναίκα φαίνεται να είναι περισσότερο όμοιος, παρά διαφορετικός. 
Πηγή

Read More

Η επιπρόσθετη δόση (boost) ακτινοθεραπείας σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ογκοπλαστικές επεμβάσεις

Η ογκοπλαστική χειρουργική, ένας συνδυασμός ογκολογικά ορθής χειρουργικής εξαίρεσης του όγκου και ταυτόχρονης εφαρμογής μεθόδων πλαστικής χειρουργικής, έχει ένδειξη σε επιλεγμένες ασθενείς με καρκίνο του μαστού στις οποίες η ευρεία εκτομή ενέχει τον κίνδυνο να οδηγήσει σ' ένα αισθητικά μη αποδεκτό αποτέλεσμα και η μαστεκτομή δεν είναι επιθυμητή ως εναλλακτική επιλογή. 
Υπάρχουν διάφορες τεχνικές ογκοπλαστικής, ανάλογα με τη θέση ή μέγεθος του όγκου και την μορφολογία των μαστών, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό οδηγούν μετεγχειρητικά σε μετατόπιση της θέσης της κοίτης του όγκου, ενώ και η τομή της επέμβασης δεν βρίσκεται συχνά σε άμεση συσχέτιση με αυτήν. Εξ' αιτίας αυτών δημιουργείται πρόβλημα στον υπολογισμό της περιοχής όπου πρέπει να χορηγηθεί η boost δόση κατά τη διαδικασία ακτινοθεραπείας όλου του μαστού, η οποία ακολουθεί κάθε επέμβαση διατήρησης μαστού.
Η μετατόπιση της κοίτης του όγκου σε άλλο τεταρτημόριο του μαστού από το αρχικό όπου ήταν εντοπισμένος, διαπιστώθηκε και στο 73% των 25 ασθενών μελέτης που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του περιοδικού American Journal of Clinical Oncology. Οι συγγραφείς εκτιμούν στο συμπέρασμα τους ότι μετά την αφαίρεση του όγκου η τοποθέτηση clips στην κοίτη του, πριν η χειρουργική ομάδα συνεχίσει την επέμβαση της ογκοπλαστικής,  μπορεί να είναι η πιο κατάλληλη μέθοδος για να προσδιοριστεί αργότερο το πεδίο χορήγησης της επιπρόσθετης δόσης (boost) ακτινοθεραπείας.  
Πηγή

Read More

Αποκατάσταση μαστού: Αυξάνονται τα ποσοστά, παραμένοντας όμως χαμηλά

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΡΠΑΛΗΣ. 

Είδηση από το 97^ο ετήσιο συνέδριο του Αμερικανικού Κολλεγίου των Χειρουργών

Σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάστηκε στο συνέδριο του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών (ACS) στο Σαν Φρανσίσκο, οι γυναίκες που υποβάλλονται σε μαστεκτομή και αποκατάσταση του μαστού, έχουν αυξηθεί στις Η.Π.Α.. Παρόλα αυτά,η αποκατάσταση έπειτα από μαστεκτομή εξακολουθεί να μην είναι αρκετά διαδεδομένη και υπάρχει δυσκολία όσον αφορά στη δυνατότητα των ασθενών να πραγματοποίησουν την συγκεκριμένη επέμβαση.

Στις Η.Π.Α. οι μελέτες που αξιολογούν τις τάσεις στη φροντίδα του καρκίνου του μαστού, έχουν δείξει ότι η άμεση αποκατάσταση του μαστού έπειτα από μαστεκτομή, δεν αξιοποιείται πλήρως και ότι υπάρχουν φυλετικές και κοινωνικοοικονομικές ανισότητες όσον αφορά την πρόσβαση των ασθενών στην συγκεκριμένη θεραπευτική αντιμετώπιση. Ο Mark Sisco και συνεργάτες μελέτησαν στοιχεία καρκινοπαθών ασθενών από την Εθνική Βάση Δεδομένων των Η.Π.Α., η οποία περιλαμβάνει αποτελέσματα από περισσότερα των 1.500 πιστοποιημένων προγράμματων στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Πουέρτο Ρίκο.

Η ανάλυσή τους περιλάμβανε 396.434 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μαστεκτομή για μη μεταστατικό διηθητικό καρκίνο του μαστού μεταξύ 1998 και 2007. Εντόπισαν 134.479 γυναίκες που είχαν άμεση και σύντομη ( εντός 90 ημερών) αποκατάσταση του μαστού, μεταξύ 1998 και 2000, και 105.114 που υποβλήθηκαν  σε μαστεκτομή και αποκατάσταση μεταξύ 2005 και 2007.

Η ανάλυση έδειξε ότι  ο αριθμός των ασθενών που υποβλήθηκαν σε μαστεκτομή και αποκατάσταση του μαστού, με αυτόλογο μόσχευμα ή με ένθεμα, σχεδόν διπλασιάστηκε με την πάροδο του χρόνου, από 12% το 1998, σε 23% το 2007, τάση που παρατηρήθηκε σε όλες σχεδόν τις υποομάδες ασθενών. Αυτό όμως από την άλλη πλευρά σημαίνει πως το 77% των γυναικών δεν υποβάλλονται σε άμεση αποκατάσταση.

Επίσης διαπιστώθηκε ότι ήταν πιθανότερο να υποβληθούν σε άμεση αποκατάσταση οι ασθενείς των εξής ομάδων: κάτω των 50 ετών,  με ιδιωτική ασφάλιση, που νοσηλεύτηκαν σε πανεπιστημιακό νοσοκομειακό ίδρυμα,  κάτοικοι μεγάλων αστικών κέντρων (> 1 εκατομμύριο άτομα) ή όσες είχαν υψηλότερο εισόδημα (46.000 δολάρια και άνω). Για αυτές τις ομάδες ασθενών υπήρξε σημαντικά στατιστική διαφορά σε σύγκριση με άλλες ομάδες ( P <.001).

Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι ακόμα δεν υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθυντήριες οδηγίες για το συγκεκριμένο θέμα και υπογραμμίζουν την σημασία της συνέχισης των προσπαθειών για τη βελτίωση της πρόσβασης των γυναικών με καρκίνο του μαστού στην Πλαστική Επανορθωτική Χειρουργική. Οι προσπάθειες πρέπει πρωτίστως να σκοπεύουν στην επιμόρφωση των ιατρών ότι η άμεση αποκατάσταση μετά από μαστεκτομή αποτελεί ασφαλή    μέθοδο αντιμετώπισης, και δευτερευόντως στις ίδιες τις ασθενείς, ότι η αποκατάσταση του μαστού δεν θεωρείται αισθητική χειρουργική επέμβαση.

Η μελέτη δείχνει ότι η άμεση αποκατάσταση του μαστού εξακολουθεί να γίνεται σχετικά σπάνια. Πολλές γυναίκες εξακολουθούν να πιστεύουν ότι αυτό θα καταστήσει πιο δύσκολη την ανίχνευση υποτροπής της νόσου, ενώ επίσης πολλές γυναίκες δεν συνειδητοποιούν πως μια τέτοιου είδους επέμβαση θα πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας του καρκίνου του μαστού.

American College of Surgeons (ACS) 97th Annual Clinical Congress. Abstracts SE100 and SE101. Presented October 25, 2011

Πηγή

Read More