Παρασκευή 15 Μαΐου 2015

Μεταβατικός Oσφυο-Ιερός Σπόνδυλος - Οσφυοποίηση Ι1 (κατα Castellvi* IIa-ΙΙΙa)

* Antonio E. Castellvi (1952): αμερικανός ορθοπεδικός (spine surgeon) που το 1984 παρουσίασε την κατάταξη Castellvi [1], [2], [3] η οποία χρησιμοποιείται για την κατηγοριοποίηση του Mεταβατικού Ιερο-Οσφυϊκού Σπονδύλου (LumboSacral Transitional Vertebrae - LSTV):

τύπος Ι: διογκωμένη και δυσπλαστική εγκάρσια απόφυση (τουλάχιστον 19mm πλάτος).
Ιa: ετερόπλευρα
Ιb: αμφοτερόπλευρα

τύπος ΙΙ: ψευδάρθρωση της εγκάρσιας απόφυσης και ιερού οστού με ατελή οσφυοποίηση / ιεροποίηση. Διόγκωση της εγκάρσιας απόφυσης με ψευδάρθρωση.

ΙΙa: ετερόπλευρα
IIb: αμφοτερόπλευρα

τύπος ΙΙΙ: συγχώνευση εγκάρσιας απόφυσης (πλήρης οσφυοποίηση / ιεροποίηση). Διόγκωση της εγκάρσιας απόφυσης με ψευδάρθρωση και πλήρη σύντηξη.
ΙΙΙa: ετερόπλευρα
ΙΙΙb: αμφοτερόπλευρα

τύπος IV: τύπος ΙΙa στη μία πλευρά και τύπος ΙΙΙ στην άλλη.








Τετάρτη 13 Μαΐου 2015

Ταξινόμηση καταγμάτων λιθοειδών οστών με τα νεότερα δεδομένα - Απεικόνισή τους στην επείγουσα αξονική τομογραφία εγκεφάλου

Μοσχονά Ρ., Κοπανάκης Σ., Κουτσαυτάκης Ε., Καλομενοπούλου Μ., Γιάννου Σ.
Ακτινολογικό τμήμα, Γενικό Νοσοκομείο Ρεθύμνου, Ρέθυμνο

Εισαγωγή - Σκοπός: Τα κατάγματα των λιθοειδών οστών συχνά συνυπάρχουν με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, γεγονός που περιορίζει την κλινική τους αξιολόγηση και αποσπά την προσοχή από τα αντικειμενικά ευρήματα του κατάγματος, όπως απώλεια ακοής και πάρεση του προσωπικού νεύρου. Ο ακτινολόγος έχει πρωτεύοντα ρόλο στην εντόπιση και περιγραφή του κατάγματος ειδικά όταν η κατάσταση του τραυματία δεν επιτρέπει κλινική εκτίμηση. 
Σκοπός της εργασίας αποτελεί η ταξινόμηση των καταγμάτων των λιθοειδών οστών με τα νεότερα δεδομένα και η ανάδειξη των ευρημάτων που προσφέρει η επείγουσα αξονική τομογραφία.

Υλικό - Μέθοδος: Ανασκοπήθηκαν τα ευρήματα 20 ασθενών ( 9 - 71 ετών ) με κάταγμα λιθοειδούς σε επείγουσα αξονική τομογραφία εγκεφάλου, μετά από κάκωση κεφαλής.

Αποτελέσματα: Από τους ασθενείς αυτούς 19 είχαν αιμορραγικό υλικό στις μαστοειδής κυψέλες και 18 στην τυμπανική κοιλότητα. 8 έφεραν φυσαλίδες αέρα στην κροταφογναθική άρθρωση σύστοιχα του κατάγματος, οι 8 απεικονίστηκαν με πνευμεγκέφαλο, ενώ 1 ασθενής με πνευμολαβύρινθο. Από τα 20 κατάγματα τα 13 χαρακτηρίζονται ως επιμήκη, 2 μικτά και 1 λοξό. Τα 3 διασπούν τον οστέινο λαβύρινθο και 1 προκαλεί εξάρθρημα της αλυσίδας των οσταρίων. Δύο από τους ασθενείς παρουσίασαν νευροαισθητηριακού τύπου βαρηκοΐα και ένας βαρηκοΐα αγωγιμότητας. 

Συμπεράσματα: Το παραδοσιακό σύστημα που διαχώριζε τα κατάγματα σε επιμήκη, εγκάρσια και μικτά δεν διαθέτει σαφή κλινικό προσανατολισμό. Το σύστημα ταξινόμησης των καταγμάτων του λιθοειδούς οστού που αξιολογεί αν παραμένει ανέπαφος ή διασπάται ο οστέινος λαβύρινθος φαίνεται να προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα στον συνδυασμό των ακτινολογικών ευρημάτων με τις απότοκες νευρολογικές επιπλοκές τους. 

Πηγή

Τρίτη 12 Μαΐου 2015

Η συμβολή της ακτινογραφίας θώρακος στη διάγνωση του πνευμοθώρακα σε κατακεκλιμένους ασθενείς

Κυριακαράκος Ι. 1,  Γκότση Μ.2, Διακόνου Ε.2, Τσιούδα Θ.3, Μηλίδης Θ.*, Μάλλιας Ι.4

1Ακτινοδιαγνωστικό Τμήμα Γενικού Νοσοκομείου Σερρών, 2 Αναισθησιολογικό Τμήμα Γενικού Νοσοκομείου Σερρών, 3Μ.Ε.Θ. Τμήμα Γενικού Νοσοκομείου Σερρών, 4Β. Παθολογική Κλινική  Γενικού Νοσοκομείου Σερρών, Σέρρες.

Σκοπός: Να αποδειχθεί η συμβολή της ακτινογραφίας θώρακος στην διάγνωση του πνευμοθώρακα σε κατακεκλιμένους ασθενείς.

Υλικό - Μέθοδος: Μελετήθηκαν οι α/ες θώρακος 8 ασθενών με πνευμοθώρακα, οι οποίοι παροχετεύτηκαν με επιτυχία. Τα ευρήματα της ακτινογραφίας θώρακος επιβεβαιώθηκαν με Αξονική Τομογραφία θώρακος που διενεργήθηκε στα πλαίσια του ελέγχου. 

Αποτελέσματα: Τα ακτινολογικά ευρήματα που παρατηρήθηκαν στην ύπτια α/α θώρακος της διάγνωσης του πνευμοθώρακα ήταν τα εξής: 
  1. Αυξημένη ακτινοδιαφάνεια του θόλου του διαφράγματος.
  2.  Εκσεσημασμένη και σαφώς αφοριζόμενη καρδιοφρενική γωνία.
  3.  Σαφώς αφοριζόμενος πλευροδιαφραγματικός χώρος.
  4.  Σαφώς αφοριζόμενο όριο του διαφράγματος που εκτείνεται μέχρι της Σ.Σ.
  5.  Σαφώς αφοριζόμενο όριο του μεσοθωρακίου. Στον υπό τάση πνευμοθώρακα τα ακτινολογικά ευρήματα ήταν τα εξής:
  • Απώθηση των μεσοθωρακικών δομών προς την αντίθετη πλευρά.
  • Καταβύθιση και επιπέδωση του διαφράγματος. 
  • Ατελεκτασία.
Με βάση τα ανωτέρω τέθηκε η διάγνωση του πνευμοθώρακα και στους 8 ασθενείς. 


Συμπεράσματα: Καταφαίνεται ότι η α/α θώρακος είναι η άμεση και κύρια μέθοδος στην διάγνωση του πνευμοθώρακα σε κατακεκλιμένους ασθενείς.

Δευτέρα 11 Μαΐου 2015

Η συνεισφορά της 18F-FDG-PET/CT στην επανασταδιοποίηση ασθενών με σάρκωμα

Βλάχου Φ., Ευθυμιάδου Ρ., Γώγου Λ., Κεχαγιάς Δ., Νικάκη Α., Καραμίνη Ο., Αρχοντάκη Κ., Τσεβάς Δ., Ανδρέου Ι., Πρασόπουλος Β.
Τμήμα PET/CT "ΔΘΚΑ ΥΓΕΙΑ" Αθήνα.

Σκοπός: Η εκτίμηση της 18F-FDG-PET/CT στην επανασταδιοποίηση ασθενών με σάρκωμα.

Υλικό - Μέθοδος: 56 ασθενείς με σάρκωμα υποβλήθηκαν σε εξέταση 18F-FDG-PET/CT για ανίχνευση υπολειπόμενης νόσου/υποτροπής μετά από θεραπεία. Διακρίναμε 3 ομάδες ασθενών: 
ΟΜΑΔΑ Α:12 ασθενείς με σάρκωμα Ewing (21 PET/CT) 
OΜΑΔΑ Β: 8 ασθενείς με σάρκωμα οστών (10 PET/CT) 
 ΟΜΑΔΑ Γ: 36 ασθενείς με σάρκωμα μαλακών μορίων (41 PET/CT)
Συγκρίναμε τα ευρήματα της PET/CT με αυτά των CT/MRI.

Αποτελέσματα: ΟΜΑΔΑ Α: Συμφωνία ευρημάτων υπήρξε σε 9 περιπτώσεις. Η PET/CT αποκάλυψε νόσο σε 2 περιπτώσεις όπου οι CT/MRI ήταν αρνητικές και μεγαλύτερο αριθμό μεταστατικών εστιών σε 1. Σε 3 ασθενείς (4 PET/CT) η PET/CT ήταν αρνητική κ οι CT/MRI θετικές. Οι CT/MRI υπήρξαν μη διαγνωστικές σε 5 περιπτώσεις, και η PET/CT ήταν αρνητική σε 1 και θετική σε 4. Σε 2 ασθενείς (6 PET/CT), που οι διαταραχές CT/MRI παρέμεναν ουσιαστικά αμετάβλητες, οι αντίστοιχες PET/CT αναδείκνυαν την ύφεση ή την υποτροπή της νόσου.
ΟΜΑΔΑ Β: συμφωνία παρατηρήθηκε σε 8/10 περιπτώσεις. Σε 1 περίπτωση οι CT/MRI  ήταν θετικές και η PET/CT αρνητική. Σε 1 ασθενή η MRI ήταν μη διαγνωστική και η PET/CT αρνητική. 
ΟΜΑΔΑ Γ: συμφωνία παρατηρήθηκε σε 24/41 περιπτώσεις. Η PET/CT  ανέδειξε περισσότερες μεταστατικές εστίες σε 4 περιπτώσεις. Η MRI  υπήρξε μη διαγνωστική σε 3 περιπτώσεις- η PET/CT ανέδειξε λεμφαδενική διήθηση σε 1/3 και ήταν αρνητική σε 2/3. Συνολικά η PET/CT σταδιοποίησε προς τα πάνω 7 ασθενείς και προς τα κάτω 3 ασθενείς.

Συμπεράσματα: Η PET/CT είναι χρήσιμη εξέταση στην ανίχνευση υπολειπόμενης νόσου, τοπικής υποτροπής και μεταστατικής νόσου σε πάσχοντες από σάρκωμα.

Παρασκευή 8 Μαΐου 2015

Ακτινοπροστασία του παιδιού από εξωτερική ακτινοβόληση οφειλόμενη στους γονείς


  1. Η δόση στο παιδί από εξωτερική ακτινοβόληση οφειλόμενη στη μητέρα του που είχε υποβληθεί σε εξέταση με ραδιοϊσότοπα είναι συνήθως χαμηλή. Πάντως και οι μικρές δόσεις στο παιδί μπορεί να αποφευχθούν με την ελαχιστοποίηση της επαφής μητέρας-παιδιού κατά τη διάρκεια των πρώτων ωρών μετά τη χορήγηση του ραδιοφαρμάκου.
  2. Για ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με ραδιοφάρμακα, είναι συνήθως απαραίτητο να περιορίζεται η επαφή με τα παιδιά κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο εβδομάδων από τη χορήγηση. Ο Ιατρός σε συνεργασία με τον Φυσικό Ιατρικής δίδει τις κατάλληλες συμβουλές στον ασθενή ή τον νόμιμο συνοδό του.
Δείτε το ενημερωτικό έντυπο Εγκυμοσύνη και ιοντίζουσες ακτινοβολίες

Τρίτη 28 Απριλίου 2015

Ακτινοανατομική Ημερίδα - Α' κύκλος

Κυριακή 10 Μαΐου 2015

Θέμα: Σπονδυλική Στήλη

Χώρος: Αμφιθέατρο Νοσοκομείου Παπαγεωργίου 

Είσοδος ελεύθερη

Έναρξη: 8.30

Λήξη: 15.30








Κυριακή 26 Απριλίου 2015

Τεχνολόγοι Ακτινολογίας - Ραδιολογίας (ΤΕ) για Νοσοκομεία στο Μόναχο


Η AXIA Personal αναζητά για κλινική δημοσίου δικαίου, στο κέντρο του Μονάχου

ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΥΣ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑΣ - ΡΑΔΙΟΛΟΓΙΑΣ

Δείτε την αγγελία εδώ


Πηγή