Το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου στον προστάτη αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου στο μαστό.

Ερευνητές ανακάλυψαν ότι οικογενειακό ιστορικό καρκίνου στον προστάτη σε συγγενείς πρώτου βαθμού συνδέεται με 14% αυξημένο κίνδυνο καρκίνου στο μαστό, στις γυναίκες.

Νέα έρευνα ανακάλυψε ότι ο κίνδυνος για καρκίνο στο μαστό αυξάνεται σε γυναίκες που έχουν οικογενειακό ιστορικό καρκίνου στον προστάτη σε συγγενείς πρώτου βαθμού.

Η έρευνα, του Wayne State University, υπέδειξε ότι ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του προστάτη και του μαστού ήταν αυξημένος σε ανθρώπους με οικογενειακό ιστορικό της ίδιας νόσου, ιδιαίτερα σε συγγενείς πρώτου βαθμού, επομένως οι γιατροί θα πρέπει να αναλύουν το οικογενειακό ιστορικό πριν τη θεραπεία.

Οι ερευνητές εξέτασαν γυναίκες που δεν είχαν καρκίνο στο μαστό όταν εγγράφηκαν στην έρευνα, αλλά μετά από χρόνια εμφάνισαν, επομένως ανακάλυψαν ότι οικογενειακό ιστορικό καρκίνου στον προστάτη σε συγγενείς πρώτου βαθμού συνδεόταν με 14% αυξημένο κίνδυνο καρκίνου στο μαστό στις γυναίκες.

Αντίθετα, οικογένειες με ιστορικό και των 2 ειδών καρκίνου συνδέονταν με 78% αύξηση του κινδύνου για καρκίνο στο μαστό, ενώ οι συγκεκριμένοι κίνδυνοι ήταν υψηλότεροι στις αφροαμερικανίδες παρά στις λευκές.

Η ερευνήτρια Jennifer L. Beebe-Dimmer, δήλωσε ότι η αύξηση του κινδύνου για καρκίνο στο μαστό που συνδεόταν με θετικό οικογενειακό ιστορικό καρκίνου στον προστάτη ήταν μέτρια, ενώ γυναίκες που είχαν οικογενειακό ιστορικό και των 2 ειδών καρκίνου σε συγγενείς πρώτου βαθμού είχαν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στο μαστό.

Η Dr. Beebe-Dimmer κατέληξε ότι οι γιατροί θα πρέπει να ζητούν το ολοκληρωμένο οικογενειακό ιστορικό όλων των ειδών καρκίνου.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ‘’CANCER’’.

Πηγή

Read More

Φασματοσκοπική απεικόνιση του προστάτη

Εισαγωγικά στοιχεία.

Η φασματοσκοπική απεικόνιση του προστάτη συμβάλλει στην πλήρη μελέτη της μεταβολικής δραστηριότητας, στον εντοπισμό διαφόρων τύπων βλαβών, όπως καρκινικοί όγκοι, καλοήθης υπερπλασία και χρόνια προστατίτιδα, και στην παρατήρηση της αποτελεσματικότητας  των διάφορων θεραπευτικών αγωγών. Με την καταγραφή των σχετικών συγκεντρώσεων των κιτρικών οξέων, της χολίνης, της κρεατίνης και των πολυαμινών είναι δυνατή η εύρεση και η σταδιοποίηση της βλάβης καθώς και η αντίδραση του οργανισμού μετά την ακτινοθεραπεία, την χημειοθεραπεία ή την ορμονοθεραπεία. 

Σκοπός της εξέτασης

Λόγω της συχνότητας της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη και του κινδύνου που ελλοχεύει από την αργή εξάπλωση και την πιθανή διασπορά της νόσου εκτός του αδένα είναι απαραίτητη η εφαρμογή μιας μη επεμβατικής μεθόδου για την ακριβέστερη μορφολογική και βιοχημική ανάλυση των παθολογιών. Με την βοήθεια της απεικόνισης και της φασματοσκοπικής απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού είναι δυνατόν να ανιχνευθούν τέτοιου είδους παθολογίες και να καθοριστεί καλύτερα η μέθοδος εφαρμογής της θεραπείας.

 

Μορφολογική ανάλυση του προστάτη

Για την απεικόνιση του προστάτη χρησιμοποιείται είτε ενδοκοιλωτικό πηνίο σε συνδυασμό με επιφανειακό πολυπηνίο είτε αποκλειστικά επιφανειακό πηνίο.

Πιο συγκεκριμένα για την μορφολογική ανάλυση του προστάτη χρησιμοποιούνται ακολουθίες Τ₂  υψηλής ανάλυσης. Κύριος σκοπός είναι η απεικόνιση της κατάστασης του προστάτη, η παρατήρηση των γειτονικών ιστών και ο εντοπισμός της βλάβης εάν υπάρχει. Επίσης λαμβάνονται Τ₁ ακολουθίες για την μελέτη της κοιλιακής χώρας συνολικά ώστε να παρατηρηθούν πιθανές μεταστάσεις καθώς επίσης και για τον εντοπισμό της έκτασης της αιμορραγίας στο εσωτερικό του προστάτη στις περιπτώσεις που έχει  προηγηθεί βιοψία.

Στην περίπτωση εμφάνισης βλάβης σε ακολουθίες Τ₂ παρατηρούμε τα εξής:

1.  στις περιπτώσεις που ανιχνεύονται ανομοιογενείς περιοχές με χαμηλή ένταση σήματος (κυρίως στο κέντρο του αδένα) τότε πρόκειται για καλοήθη υπερπλασία του προστάτη.

2.  στις περιπτώσεις που ανιχνεύονται ομοιογενείς περιοχές με χαμηλή ένταση σήματος οι οποίες προέρχονται από την περιφερική ζώνη του προστάτη τότε πρόκειται για καρκινικό όγκο.

Είναι επίσης εφικτή η παρατήρηση της επέκτασης της νόσου πέραν της περιπροστατικής κάψας και της διήθησης των σπερματοδόχων κύστεων.

 

Μεταβολική ανάλυση του προστάτη

Με τις υπάρχουσες απεικονιστικές, βιοχημικές και επεμβατικές μεθόδους δεν είναι πάντα δυνατή η ακριβής εύρεση της έκτασης της βλάβης και η σταδιοποίηση της. Επίσης είναι αδύνατη η παρατήρηση της μικροσκοπικής εξάπλωσης του καρκίνου διαμέσου της περιπροστατικής κάψας. Με την φασματοσκοπική απεικόνιση επιτυγχάνονται και οι τρεις αυτοί στόχοι με ικανοποιητικά αποτελέσματα και μάλιστα προσφέροντας πληροφορίες οι οποίες είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ληφθούν κατά την απεικόνιση. Τα κυριότερα πλεονεκτήματα είναι ο προσδιορισμός της βιοχημικής σύστασης της περιφερικής ζώνης και η δυνατότητα παρατήρησης της εξάπλωσης της βλάβης πέρα από την περιπροστατική κάψα.

Για την βιοχημική ανάλυση του προστάτη, ανεξαρτήτως παραμετροποίησης και πηνίου, λαμβάνονται 2DSI ακολουθίες προσαρμοσμένες κάθε φορά στην εκάστοτε κλινική εφαρμογή. Σε περιπτώσεις εμφάνισης κακοήθειας των ιστών παρατηρούμε δραματική μείωση των επιπέδων των κιτρικών οξέων και αύξηση της χολίνης και της κρεατίνης, ενώ σε προχωρημένες βλάβες παρατηρείται και αύξηση των επιπέδων των λιπιδίων. Επίσης, όποτε αυτό είναι δυνατό, παρατηρείται και μείωση των επιπέδων των πολυαμινών. Στους χάρτες συγκεντρώσεων των μεταβολιτών της χολίνης και κρεατίνης παρατηρείται αύξηση της έντασης του σήματος με αποτέλεσμα την παρατήρηση περιοχών με πιο ανοικτούς τόνους του γκρι στην περιφερική ζώνη του προστάτη σε σχέση με τις κεντρικές περιοχές του αδένα που εμφανίζονται πιο σκοτεινές. Αντίθετα στους χάρτες συγκεντρώσεων των κιτρικών οξέων οι περιοχές με βλάβη απεικονίζονται με σκούρους τόνους του γκρι, ενώ αντίθετα οι υγιείς απεικονίζονται με ιδιαίτερα φωτεινούς τόνους του γκρι λόγω της υψηλής σχετικής συγκέντρωσης. Με βάση τις παραπάνω πληροφορίες, εκτός από τον εντοπισμό και την σταδιοποίηση είναι δυνατή η πρόγνωση της πορείας της νόσου από την παρατήρηση των διαταραχών στους λόγους των συγκεντρώσεων των μεταβολιτών στις περιοχές που βρίσκονται κοντά στην εστία της βλάβης.

Για τις περιπτώσεις της καλοήθους υπερπλασίας παρατηρείται δραματική μείωση των επιπέδων των κιτρικών οξέων, της χολίνης και της κρεατίνης. Κύριο χαρακτηριστικό αυτών των φασμάτων είναι ότι και οι τρεις μεταβολίτες εμφανίζονται να έχουν περίπου την ίδια σχετική συγκέντρωση, ενώ είναι ιδιαίτερα δύσκολη η διάκριση της χολίνης από την κρεατίνη. Παρόλα αυτά όμως στις κεντρικές περιοχές του αδένα δεν παρατηρείται πάντοτε κάποια εμφανείς μεταβολή στην μορφή του φάσματος.

Όταν ο εξεταζόμενος έχει υποβληθεί σε βιοψία, η μορφή των φασμάτων που προκύπτουν εξαρτάται αποκλειστικά από τον χρόνο που έχει παρέλθει από την επέμβαση [5]. Μεταβολική ατροφία παρατηρείται στις περιπτώσεις που έχουν παρέλθει μέχρι και δύο εβδομάδες από την επέμβαση. Μειωμένα επίπεδα κιτρικών και αύξηση των πολυαμινών παρατηρούνται στις περιπτώσεις που έχουν παρέλθει 3 με 10 εβδομάδες από την επέμβαση. Τέλος παρατηρείται αδυναμία διάκρισης χολίνης και κρεατίνης όταν έχουν παρέλθει 12 εβδομάδες από την επέμβαση. Ομαλή μεταβολική δραστηριότητα παρατηρείται συνήθως μετά τις 14 εβδομάδες.

Κατά την μελέτη υγιών εθελοντών παρατηρήθηκε ότι ο προστάτης εμφανίζει διαφορές ως προς την μεταβολική δραστηριότητα στα διάφορα τμήματά του και στους ιστούς που τον περιβάλλουν. Η περιφερική ζώνη εμφανίζει υψηλή συγκέντρωση κιτρικών οξέων (τουλάχιστον πέντε φορές μεγαλύτερη από αυτή της χολίνης) ενώ η χολίνη και η κρεατίνη έχουν την ίδια περίπου συγκέντρωση. Η κεντρική περιοχή του προστάτη εμφανίζει μέτρια (50-60% μειωμένη σε σχέση με την περιφερική ζώνη) συγκέντρωση κιτρικών οξέων (δύο φορές μεγαλύτερη από αυτή της χολίνης) ενώ η χολίνη και η κρεατίνη έχουν επίσης την ίδια περίπου συγκέντρωση. Η περιοχή του προστάτη γύρω από την ουρήθρα εμφανίζει σημαντικά μειωμένα επίπεδα κιτρικών οξέων (65-75% σε σχέση με την περιφερική ζώνη) και αυξημένα επίπεδα χολίνης (20% σε σχέση με την περιφερική ζώνη) ενώ τα επίπεδα της κρεατίνης δεν εμφανίζουν διαφορές σε σχέση με την περιφερική ζώνη. Πρέπει να δοθεί προσοχή στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ορισμένα voxel περιλαμβάνουν τμήματα των σπερματοδόχων κύστεων. Λόγω της μεγάλης παραγωγής γλυκεροφωσφοχολίνης παρατηρείται στα 3.2 ppm κορυφή με ιδιαίτερα μεγάλο ύψος και πλάτος η οποία επικαλύπτει τις πολυαμίνες και την κρεατίνη.

 

Διαφοροποιήσεις στην συγκέντρωση των μεταβολιτών στα διάφορα τμήματα  του προστάτη.

 

Τεχνικές δυσκολίες

Ο σχεδιασμός της εξέτασης βασίζεται σε τρεις παραμέτρους: την μείωση του χρόνου εξέτασης, την αύξηση του σηματοθορυβικού λόγου και την μείωση της ενόχλησης του ασθενούς. Οι δύο πρώτες παράμετροι κυρίως σχετίζονται με την ορθή παραμετροποίηση ενώ η τρίτη παράμετρος σχετίζεται με την ορθή χρήση ή την αποφυγή χρήσης του ενδοκοιλωτικού πηνίου, το οποίο είναι σχετικά δύσκολο στην τοποθέτηση, προκαλεί αλλοιώσεις στην ομοιογένεια του μαγνητικού πεδίου και πιέζει τον προστάτη αλλάζοντας ελαφρώς το σχήμα του. Η αλλαγή του σχήματος του προστάτη οδηγεί στην λήψη εικόνων και φασμάτων τα οποία δεν βοηθούν ιδιαίτερα στον ακριβή χωρικό εντοπισμό της βλάβης.

Κυριότερο πρόβλημα κατά τον σχεδιασμό της εξέτασης είναι η κατάσταση του αδένα των εξεταζόμενων ασθενών καθώς η πλειοψηφία ενδέχεται να υποβάλλεται σε ορμονοθεραπεία ή χημειοθεραπεία. Το γεγονός αυτό είχε δύο επιπτώσεις: την δραματική μείωση του μεγέθους του αδένα στους περισσότερους ασθενείς και την παρατήρηση μεταβολικής ατροφίας των κυττάρων στην πλειοψηφία των περιπτώσεων.

Επίσης ασθενείς που δεν ακολουθούσαν κάποια θεραπευτική αγωγή αλλά είχαν υποβληθεί πρόσφατα (έως δύο εβδομάδες πριν την μέτρηση) σε βιοψία δεν είναι εύκολο να εξετασθούν με ακρίβεια καθώς οι περιοχές του αδένα με μεταχειρουργική αιμορραγία εμφάνιζαν υψηλή συγκέντρωση χολίνης και κρεατίνης χωρίς την ύπαρξη βλάβης. Λόγω των παραπάνω ιδιαιτεροτήτων οι μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε υγιείς εθελοντές και σε ασθενείς που δεν υποβάλλονταν σε κάποια θεραπεία προσέφεραν πολύ περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την λειτουργία και την αποτελεσματικότητα της μεθόδου καθώς το μέγεθος του μελετούμενου ιστού ήταν αρκετά μεγάλο και η μεταβολική δραστηριότητα παρέμενε ανεπηρέαστη.

Φάσμα προστάτη από voxel προερχόμενο από την περιφερική ζώνη ασθενούς ο οποίος εκείνη την περίοδο υποβαλλόταν σε ορμονοθεραπεία. Είναι εμφανής η απουσία όλων των μεταβολιτών λόγω μεταβολικής ατροφίας. Ορατές είναι μόνο οι κορυφές του ύδατος και των λιπιδίων (δεν εφαρμόστηκε καταστολή λιπιδίων). Η μέτρηση αυτή έγινε με την βοήθεια του επιφανειακού πηνίου και με μέση χωρική ανάλυση (8x8 voxel). Η εικόνα προέρχεται  από το λογισμικό jMRUI version 2.1. 

 

Τύποι ακολουθιών-διαδικασία μετρήσεων

Για την βιοχημική μελέτη του προστάτη εφαρμόζονται ακολουθίες 2DSI οι οποίες επιτρέπουν τον ακριβή χωρικό εντοπισμό της βλάβης (κάτι που δεν είναι εφικτό να γίνει με την απεικόνιση) είτε με την παρατήρηση των χαρτών συγκέντρωσης των μεταβολιτών (κιτρικά, νερό, χολίνη, κρεατίνη, λίπος) είτε με την παρατήρηση της σύστασης των voxel για ακριβέστερη διάγνωση. Οι single voxel ακολουθίες, λόγω της δυσκολίας σχεδιασμού (επιλογή μεγάλου και ομογενούς παθολογικού τμήματος του ιστού βασισμένη στην Τ₂ απεικόνιση) και των περιορισμένων πληροφοριών που προσφέρουν σχετικά με την θέση και την έκταση της βλάβης, δεν εφαρμόζονται.

Ο συνολικός χρόνος εξέτασης δεν ξεπερνά την μία ώρα για την πλήρη απεικόνιση και την φασματοσκοπική ανάλυση. Η εξέταση ξεκινά με την εφαρμογή των ακολουθιών απεικόνισης, ακολουθεί η εφαρμογή της ακολουθίας 2DSI και  η εξέταση ολοκληρώνεται με την χορήγηση σκιαγραφικού και την λήψη των δυναμικών. Η φασματοσκοπική απεικόνιση πρέπει να πραγματοποιείται πριν την χορήγηση σκιαγραφικού καθώς επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό η ποιότητα της μέτρησης, αν και στην διεθνή βιβλιογραφία υποστηρίζεται λανθασμενα και η αντίθετη άποψη.

Αφού εφαρμοστούν οι απαραίτητες ακολουθίες για την απεικόνιση του ιστού σχεδιάζεται η ακολουθία 2DSI ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της εκάστοτε κλινικής εφαρμογής.

Πρακτικές δυσκολίες που δυσχαιρένουν την εφαρμογή της μεθόδου και πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα κατά την εκτέλεση των μετρήσεων είναι:

1. Λόγω του σχετικά μικρού μεγέθους και της θέσης του αδένα σε μεγάλο βάθος στο σώμα απαιτείται προσεκτική επιλογή του πηνίου και ακριβής τοποθέτηση του για την πλήρη διέγερση του ιστού και λήψη σήματος με ικανοποιητική ένταση.
2. Λόγω της πολύπλοκης χημικής σύστασης του προστάτη και των γύρω ιστών (παρουσία λίπους, νερού και αέρα) απαιτείται σχετικά υψηλή χωρική ανάλυση για την καλύτερη διάκριση της βλάβης και την αποφυγή του φαινομένου του μερικού όγκου.
3. Η πλειοψηφία των καρκινικών όγκων παρατηρείται στην περιφερική ζώνη. Γι’αυτό τον λόγο απαιτείται ακριβής προσδιορισμός της περιοχής ενδιαφέροντος (τόσο κατά την σχεδίαση όσο και κατά την εφαρμογή της ακολουθίας) για να μην χάνονται πολύτιμες πληροφορίες κρίσιμες για την διάγνωση.

Με την ολοκλήρωση της εξέτασης πραγματοποιείται έλεγχος για την ορθότητα της μέτρησης. Σε περίπτωση που ληφθούν φάσματα με μέτρια ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά η εξέταση θα πρέπει να επαναλαμβάνεται, εάν αυτό είναι φυσικά εφικτό). 

 

Η παραμετροποίηση της ακολουθίας 2DSI.

Κατά την σχεδίαση της ακολουθίας δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στην ορθή επιλογή των γεωμετρικών χαρακτηριστικών της ακολουθίας για την επίτευξη της πλήρους κάλυψης του αδένα, στην αποφυγή λήψης σήματος από το περιπροστατικό λίπος και από τους ππεριβάλλοντες ιστούς, και στην αποφυγή λήψης voxel τα οποία περιλαμβάνουν παθολογικό μαζί με υγιή ιστό ή ιστό και λίπος.

Ο χρόνος TΕ επιλέγεται με κύρια κριτήρια την ικανοποιητική διάκριση της χολίνης, της κρεατίνης, των κιτρικών οξέων και της σπερμίνης, και την λήψη φασμάτων με υψηλό σηματοθορυβικό λόγο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των μετρήσεων βρέθηκε ότι ο χρόνος ΤΕ πρέπει να είναι μεγαλύτερος από 110 ms για την αποφυγή φαινομένων κλιμακούμενης σύζευξης και την μείωση του θορύβου αλλά όχι ιδιαίτερα μεγάλος (μέχρι και τα 150ms) ώστε να αποφευχθεί η μείωση του SNR λόγω φαινομένων Τ₂ χαλάρωσης. Η επιλογή του χρόνου ΤΕ πρέπει να γίνεται με βασικό γνώμονα την ικανοποιητική παρατήρηση της χολίνης, η οποία εμφανίζει μεγάλο χρόνο Τ₁, και την ταυτόχρονη λήψη ισχυρού σήματος από τα κιτρικά οξέα, τα οποία  εμφανίζουν μικρότερο χρόνο Τ₁.

Ο χρόνος ΤR δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 1200 ms διότι για μεγάλους χρόνους TR παρατηρούμε πλήρη χαλάρωση της μαγνήτισης των λιπιδίων τα οποία δίνουν υψηλές κορυφές με μεγάλο F.W.H.M.. Για χρόνους άνω των 1200 ms αυξάνει σημαντικά το εύρος των κορυφών των μεταβολιτών και μειώνεται το ύψος τους ενώ σε συνδυασμό με την μεγάλη αύξηση της κορυφής των λιπιδίων χάνεται η κορυφή των κιτρικών οξέων λόγω επικάλυψης και διαταράσσεται η μορφή της baseline.

Κατά την διάρκεια της έρευνας μελετήθηκε ιδιαίτερα η επίδραση του μεγέθους του F.O.V. στην ποιότητα των φασμάτων και σε συνδυασμό με την επιλογή του μεγέθους των voxel ώστε να επιτευχθεί υψηλό SNR και ικανοποιητική διακριτική ικανότητα. Πιο συγκεκριμένα, αρχικά επελέγει F.O.V. με μέγεθος 220 mm για την επίτευξη υψηλού SNR. Όμως αργότερα παρατηρήθηκε, αρχικά στις μετρήσεις με το ομοίωμα και μετά στις μετρήσεις στους εθελοντές, ότι με μικρή μείωση του FOV (160 mm) το SNR μειώνεται ελάχιστα, όμως βελτιώνεται σημαντικά η ανάλυση, τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των φασμάτων, αποφεύγεται η επίδραση στο ληφθέν σήμα από τις περιοχές εκτός του αδένα και μειώνεται ο χρόνος εξέτασης. Όμως η μεγάλη μείωση του μεγέθους του FOV (κάτω από 120 mm) οδηγεί στην αλλοίωση της μορφής των φασμάτων και στην δραματική μείωση του SNR.

 Φάσμα προστάτη ασθενούς 66 ετών. Το φάσμα προέρχεται από voxel στο υγιές τμήμα της περιφερικής ζώνης του αδένα. Είναι εμφανής η πολύ καλή καταστολή του νερού (με την τεχνική WS-TE) και η διάκριση όλων των κορυφών. Επίσης είναι εμφανής η διαταραχή της βασικής γραμμής (baseline) λόγω του ισχυρού σήματος του λίπους (δεν εφαρμόστηκε καταστολή λιπιδίων). Ικανοποιητικό SNR για τις κορυφές της χολίνης της κρεατίνης και των κιτρικών (6-13). Η εξέταση πραγματοποιήθηκε  με το επιφανειακό πηνίο C1. Η εικόνα προέρχεται  από το λογισμικό jMRUI version 2.1.

 

Φάσμα προστάτη εθελοντή από την κεντρική ζώνη. Είναι εμφανής η άριστη διάκριση των κορυφών. Αξιοσημείωτη είναι η δυνατότητα παρατήρησης της σπερμίνης στα 2.9 ppm και της σπερμιδίνης στα 3.1 ppm [9,13]. Η εικόνα προέρχεται από το περιβάλλον εργασίας του μαγνητικού τομογράφου.

 

Χάρτης συγκέντρωσης της χολίνης (CSI) και η αντίστοιχη τομή κατά την απεικόνιση. Δεξιά, παρατηρώντας την Τ2 απεικόνιση είναι φανερό ότι οι τονισμένες με  κόκκινο χρώμα περιοχές είναι οι πιθανές παθολογικές περιοχές. Αριστερά παρατηρώντας τον χάρτη συγκέντρωσης της χολίνης γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για κακοήθεια (Karatopis et al, Molecular imaging through ¹H MRS and MRSI in everyday routine: Improvements in various clinical applications and parameter optimization of spectroscopic imaging sequences, NIMA, 2007).

Πηγή 

Read More

Ακτινοβολία άλφα κατά του καρκίνου του προστάτη

Δοκιμή σε νέο φάρμακο κατά του καρκίνου, που στοχεύει όγκους με ακρίβεια, φάνηκε τόσο επιτυχημένη ώστε σταμάτησε νωρίτερα.Γιατροί στο νοσοκομείο London's Royal Marsden, χορήγησαν σε ασθενείς με καρκίνο προστάτη ισχυρό φάρμακο με ακτινοβολία άλφα και ανακάλυψαν ότι οι ασθενείς έζησαν περισσότερο και εμφάνισαν λιγότερο πόνο και παρενέργειες.
Οι ερευνητές σταμάτησαν τότε τη δοκιμή σε 922 ανθρώπους, δηλώνοντας ότι είναι ανήθικο να μη λάβουν όλοι τη θεραπεία.
Ο επικεφαλής της έρευνας, Dr Chris Parker, δήλωσε ότι είναι ένα σημαντικό βήμα εμπρός.
Το ίδρυμα Cancer Research στη Βρετανία, ανακοίνωσε ότι πρόκειται για πολύ σημαντική και υποσχόμενη ανακάλυψη.
Η ακτινοβολία χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των όγκων περισσότερο από έναν αιώνα. Βλάπτει το γενετικό κώδικα μέσα στα καρκινικά κύτταρα.
Στη δοκιμή χρησιμοποιήθηκαν σωματίδια άλφα, τα οποία, όπως δήλωσε ο Dr Parker, είναι  περισσότερο βλαβερά.
Τα σωματίδια άλφα επίσης είναι λιγότερο βλαβερά στον περιβάλλοντα ιστό. Η ακτίνα δράσης τους είναι μερικά εκατομμυριοστά του μέτρου. Έτσι, η βλάβη περιορίζεται στο σημείο που πρέπει.
Στο 90% των ασθενών με προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, ο όγκος έχει εξαπλωθεί στα οστά. Σε αυτό το στάδιο, δεν υπάρχει αγωγή που να επηρεάζει την επιβίωση.
Η έρευνα ασχολήθηκε με ασθενείς που εμφάνιζαν αυτούς τους δευτερεύοντες καρκίνους, καθώς η πηγή ακτινοβολίας (radium-223 chloride) δρα όπως το ασβέστιο και επικολλάται στα οστά.
Στους μισούς δόθηκε το radium-223 chloride σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, ενώ οι υπόλοιποι έλαβαν χημειοθεραπεία και εικονικό χάπι.
Το ποσοστό θνησιμότητας ήταν 30% χαμηλότερο στην ομάδα που λάμβανε radium-223 chloride .Οι συγκεκριμένοι ασθενείς έζησαν 14 μήνες κατά μέσον όρο σε σύγκριση με 11 μήνες στην ομάδα εικονικού φαρμάκου.
Ο Parker πιστεύει πως πρόκειται για σημαντικό βήμα εμπρός, όσον αφορά τους καρκινοπαθείς.
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι η αγωγή είναι ασφαλής. Υπήρχαν λιγότερες παρενέργειες στην ομάδα που λάμβανε την αγωγή σε σχέση με όσων λάμβαναν το εικονικό φάρμακο.
Τα ευρήματα παρουσιάζονται στο Ευρωπαϊκό συνέδριο για τον καρκίνο, αλλά δεν έχουν ακόμα επισκοπηθεί από άλλους επιστήμονες.
Πηγή

Read More

Καρκίνος προστάτη: Νέα μέθοδος (CyberKnife G4) χωρίς παρενέργειες

Αλλάζει πλέον ο τρόπος αντιμετώπισης του καρκίνου του προστάτη, με τη ρομποτική στερεοτακτική ακτινοχειρουργική CyberKnife G4. Πρόκειται για το πλέον σύγχρονο όπλο της ακτινοθεραπείας που εφαρμόζεται τώρα και στη θεραπεία του αδενοκαρκινώματος του προστάτη. Όπως είναι γνωστό το ρομποτικό μηχάνημα CyberKnife G4 χρησιμοποείται κυρίως σε περιπτώσεις όγκου κεφαλής και σε κακοήθειες του πνεύμονα, του παγκρέατος και του ήπατος.
Το βασικό πλεονέκτημα της νέας μεθόδου στην αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη είναι η μείωση στο ελάχιστο των γνωστών παρενεργειών που προκαλεί η κλασική ριζική προστατεκτομή, όπως είναι η ακράτεια ούρων και η σημαντική δυσκολία στις σεξουαλικές επαφές.
Όπως εξήγησαν σε συνέντευξη που δώσαν  ο Διευθύνων Σύμβουλος του «Ιατρόπολις» κ.Φίλιπος Γουρλής, ο Ακτινοθεραπευτής – Ογκολόγος Διευθυντής της Μονάδας Ακτινοχειρουργικής » CyberKnife » κ. Νίκος Σαλβαράς και ο ουρολόγος του «Ιατρόπολις» κ.Αθανάσιος Αρχοντάκης, η ρομποτική στερεοτακτική ακτινοχειρουργική CyberKnife G4, δεν είναι επεμβατική μέθοδος, όπως η προστατεκτομή, είναι πιο σύντομη σε σχέση με την εξωτερική ακτινοθεραπεία και δεν είναι τραυματική όπως η βραχυθεραπεία με την εμφύτευση ραδιενεργών κόκκων.
Η ρομποτική στερεοτακτική ακτινοχειρουργική CyberKnife G4 εμφανίζει πολύ καλά αποτελέσματα στις πρώιμες μορφές καρκίνου του προστάτη, αλλά μπορεί να συνδράμει και στην αντιμετώπιση προχωρημένων σταδίων της νόσου. Η θεραπεία δεν προξενεί πόνο ή άλλο δυσάρεστο αίσθημα και ο ασθενής χαλαρώνει ακούγοντας απαλή μουσική και βλέποντας το ρομπότ να κινείται γύρω του χωρίς να τον ακουμπάει τίποτε παρά μόνο ακτίνες Χ.
Στη συνέντευξη έγινε παράλληλα και αναφορά στη μέχρι σήμερα εμπειρία από τη λειτουργία του ρομποτικού μηχανήματος σε περισσότερους από 1000 ασθενείς, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν κυρίως περιστατικά όγκων κεφαλής.
Το κόστος της μεθόδου καλύπτεται 100% από τα ασφαλιστικά Ταμεία. Ειδικά οι καρκινοπαθείς και οι πάσχοντες από χρόνιο νόσημα, με βάση απόφαση του υπουργείου Υγείας, δεν καταβάλουν ποσοστό συμμετοχής.
Πηγή

Read More

Τρισδιάστατη Στερεοτακτική Βραχυθεραπεία προστάτη καθοδηγούμενη από αξονικό τομογράφο

Η Τρισδιάστατη (3D CT-Guided) παραορθική Βραχυθεραπεία προστάτη καθοδηγούμενη από αξονικό τομογράφο, η πρωτοποριακή αυτή θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, η οποία εφαρμόζεται σε ένα μόνο κέντρο στην Ελλάδα, υπερτερεί της εξωτερικής ακτινοβολίας στα ακόλουθα σημεία:

-Χορηγείται τουλάχιστον η διπλάσια δόση ακτινοβολίας στην προστάτη, ικανή να σκοτώσει τον καρκίνο

-Η χορήγηση της ακτινοβολίας γίνεται με τη μέγιστη ακρίβεια για να μειωθεί η τοξικότητα της ουροδόχου κύστης και του ορθού που γειτνιάζουν με τον προστάτη

-Η θεραπεία γίνεται μέσα σε μία ημέρα αντί για οκτώ εβδομάδες

-Υπάρχει η δυνατότητα να επαναληφθεί η θεραπεία στο μέλλον, εφόσον αυτό απαιτείται

Ως προς τη χειρουργική επέμβαση (ριζική προστατεκτομή) υπερτερεί στα ακόλουθα σημεία:

-Διατηρείται το όργανο

-Μειωμένες επιπλοκές, όπως η ανικανότητα και ακράτεια

-Η θεραπεία γίνεται σε εξωτερική βάση χωρίς τους κινδύνους μιας σοβαρής χειρουργικής επέμβασης ή την πολυήμερη νοσηλεία

-Εφαρμόζεται στη θεραπεία και ασθενών άνω των 75 ετών

-Δυνατότητα θεραπείας ασθενών με προβλήματα υγείας που απαγορεύουν την επέμβαση

-Δυνατότητα θεραπείας ασθενών με εξωκαψική επέκταση του όγκου ή με διήθηση των σπερματοδόχων κύστεων

Συγκριτικά με την κλασσική διαπερινεική τεχνική της βραχυθεραπείας του προστάτη όπου η καθοδήγηση γίνεται με διορθικό υπερηχογράφημα, η πρωτοποριακή αυτή μέθοδος (3D CT-GuidedΒραχυθεραπεία) υπερτερεί ως προς τα εξής:

-Δυνατότητα θεραπείας ασθενών όπου το ορθό έχει αφαιρεθεί λόγω καρκίνου του παχέος εντέρου ή άλλες αιτίες

-Δυνατότητα θεραπείας ασθενών με πεικές προθέσεις

-Δυνατότητα θεραπείας ασθενών με εξωκαψική επέκταση του όγκου ή με διήθηση των σπερματοδόχων κύστεων

-Δυνατότητα θεραπείας ασθενών με μεγάλο προστάτη, όπως μέγεθος προστάτη >60 cm³

-Δυνατότητα θεραπείας ασθενών με προβολή του προστάτη εντός της ουροδόχου κύστης

-Δεν υπάρχει το τεχνικό πρόβλημα της παρεμβολής του ηβικού οστού

-Δυνατότητα θεραπείας ασθενών με ιστορικό διουρηθρικής προστατεκτομής, όπου αντενδείκνυται η βραχυθεραπεία με καθοδήγηση με διορθικό υπερηχογράφημα

-Δυνατότητα θεραπείας ασθενών με μεγάλες αποτιτανώσεις προστάτη, οι οποίες καθιστούν αδύνατη τη βραχυθεραπεία με διορθικό υπερηχογράφημα

-Δυνατότητα θεραπείας παχύσαρκων ασθενών

Το σημαντικό είναι ότι η 3D CT-guided βραχυθεραπεία ενδείκνυται σε ασθενείς με εντοπισμένο καρκίνο προστάτη, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που έχουν μεγάλο προστάτη (60 - 180 cm³), έχουν υποβληθεί στο παρελθόν σε διουρηθρική προστατεκτομή, έχουν διήθηση σπερματοδόχων κύστεων, έχουν αποτύχει σε προηγούμενη εξωτερική ακτινοβολία ή ριζική προστατεκτομή, καθώς και σε ασθενείς με εκτομή του ορθού.

Βέβαια, αντένδειξη στη διενέργεια 3D CT-guided βραχυθεραπείας είναι ο μεταστατικός καρκίνος, το μέγεθος προστάτη άνω των 180 cm³ , και παθολογικές καταστάσεις που απαγορεύουν τη ραχιαία αναισθησία.
Πηγή

Read More

Μέθοδοι Βραχυθεραπείας του Προστάτη Αδένα

Εφαρμόζονται δύο μορφές βραχυθεραπείας προστάτη. Η μόνιμη εμφύτευση ραδιενεργών  κόκκων, κατά την οποία  πολύ μικροί ραδιενεργοί κόκκοι τοποθετούνται μόνιμα μέσα στον αδένα του προστάτη. Η προσωρινή εμφύτευση (afterloading), είναι εκείνη στην οποία η ραδιενεργή πηγή ακτινοβολεί τον αδένα κατά τη διέλευση της.

Ραδιενεργά ισότοπα που χρησιμοποιούνται στη βραχυθεραπεία:

• Στην τεχνική μόνιμης εμφύτευσης τα ισότοπα που συνήθως χρησιμοποιούνται είναι Παλλάδιο-103 (Pd-103) ή Ιώδιο-125 (Ι-125). Η μέση ενέργεια του είναι 27 KeV  και ο χρόνος ημιζωής 60 ημέρες που σημαίνει ότι κάθε 2 μήνες εξασθενεί το μισό από το ισότοπο. Η μέση ενέργεια του Pd-103 είναι 25 KeV  και ο χρόνος ημιζωής του είναι 17 ημέρες, έχει υψηλότερο ρυθμό δόσης σε σχέση με το I-125.
• Στην προσωρινή εμφύτευση χρησιμοποιείται πηγή Ir192 με μέση ενέργεια 412 KeV και χρόνο ημιζωής 74 ημέρες.

Τόσο η βραχυθεραπεία με την τεχνική της μόνιμης εμφύτευσης όσο και η προσωρινή μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν μονοθεραπεία ή να συνδυαστούν με εξωτερική ακτινοβολία.

Έχουν επικρατήσει δύο τεχνικές μόνιμης εμφύτευσης βραχυθεραπείας :

1. Η «μέθοδος Seattle», Μέθοδος εμφύτευσης Seattle: Προσχεδιασμένη τεχνική  καθοδηγούμενη από  υπέρηχο, τεχνική που αναπτύχθηκε από τον J.Blasco.
2. H «Real time τεχνική», Μέθοδος εμφύτευσης Real Time: Με  σχεδιασμό  και πραγματική απεικόνιση κατά την διάρκεια του χειρουργείου καθοδηγούμενη από  υπέρηχο, νεότερη τεχνική που αναπτύχθηκε από τους Stock και N. Stone.

Πηγή

Read More

Βραχυθεραπεία Προστάτη με τη Μέθοδο της Εμφύτευσης Μόνιμων Κόκκων Real Time: Με Σχεδιασμό και Πραγματική Απεικόνιση Κατά την Διάρκεια του Χειρουργείου

H μέθοδος εμφύτευσης Real Time είναι η νεότερη τεχνική που χρησιμοποιείται για την βραχυθεραπεία του προστάτη. Tο μεγάλο πλεονέκτημα της τεχνικής αυτής είναι η ακριβής τοποθέτηση των ραδιενεργών κόκκων, σε κάθε στιγμή της διαδικασίας εμφύτευσης. Για το λόγο αυτό, κατά την ώρα της επέμβασης ελέγχονται με απόλυτη ακρίβεια, όλα  τα  ανατομικά   στοιχεία   του  προστάτη αδένα   και   ο πραγματικός  όγκος  αυτού,  χάρη   στη   χρήση   υψηλής   τεχνολογίας  μηχανημάτων, που  παρέχουν  την  δυνατότητα  εγκάρσιων και οβελιαίων απεικονίσεων. Πέρα αυτού, η ταυτόχρονη σύνδεση  την ώρα  της  επέμβασης  του διορθικού υπερηχοτομογράφου με το σύστημα σχεδιασμού θεραπείας, δίνει την δυνατότητα  της ρύθμισης  του αριθμού  και της θέσης των κόκκων. Αυτό σημαίνει ότι διεγχειρητικά ο γιατρός προσδιορίζει επακριβώς την δόση ακτινοβολίας του προστάτη και έχει τον έλεγχο της έκθεσης, έντασης και έκτασης, στην ακτινοβολία των πέριξ υγιών ιστών.


Πριν την εμφύτευση γίνεται η προετοιμασία με τη μέτρηση του προστάτη και την παραγγελία των ραδιενεργών κόκκων.

Οι ασθενείς την ημέρα της εμφύτευσης προσέρχονται στη χειρουργική αίθουσα και υποβάλλονται σε γενική ή ραχιαία αναισθησία. Ο ασθενής τοποθετείται σε θέση οπίσθιας λιθοτομής και τοποθετείται καθετήρας Folley στην ουροδόχο κύστη. Κατόπιν,  γίνεται πλημμελής καθαρισμός του ορθού και τοποθέτηση της  πλακέτας (template)  στην μονάδα βηματισμού (stepping unit).

Κατά την εμφύτευση χρησιμοποιείται ηχοβολέας δύο επιπέδων, ο οποίος έχει τη δυνατότητα δύο διαφορετικών απεικονίσεων (εγκάρσιων και οβελιαίων) και τοποθετείται στο ορθό κατά τέτοιο τρόπο ώστε να απεικονίζεται ολόκληρος ο αδένας.

Στη συνέχεια, λαμβάνονται διαδοχικές εγκάρσιες τομές στον προστάτη ανά διαστήματα 5 mm από τη βάση έως και την κορυφή. Οι τομές αυτές εισάγονται στο σύστημα σχεδιασμού, σχεδιάζεται ο προστάτης, οι σπερματοδόχες κύστεις όταν απαιτείται, η ουρήθρα και το ορθό και υπολογίζεται ο αριθμός των βελονών και ο αριθμός των πηγών που θα χρησιμοποιηθούν, έτσι ώστε να χορηγηθεί ακτινοθεραπευτική συνολική δόση 160 Gy στη περιφέρεια του αδένα.

Ο ακτινοθεραπευτής ογκολόγος  σε συνεργασία με τον ακτινοφυσικός πραγματοποιεί το βέλτιστο πλάνο θεραπείας. Ελέγχονται οι κατανομές δόσης έτσι ώστε να ο προστάτης αδένας και οι υγιείς ιστοί, ορθό και ουρήθρα να γίνονται δέκτες συγκεκριμένης δόσης ακτινοβολίας.

Η εμφύτευση ξεκινά με την τοποθέτηση  των εξωτερικών βελονών στην περιφέρεια του αδένα. Επειδή υπάρχει απευθείας σύνδεση του συστήματος σχεδιασμού με τον υπέρηχο καθώς τοποθετούνται οι βελόνες, υπάρχει δυνατότητα διόρθωσης της θέσης των βελονών στο πλάνο θεραπείας ώστε να εξασφαλίζεται η απόλυτη σύμπτωση.

Ο ακτινοθεραπευτής  ογκολόγος εισάγει τις ραδιενεργές πηγές με τη χρήση του εφαρμογέα Mick, οι οποίες και ωθούνται μέσω των βελονών και του ειδικού επικρουστήρα στην άκρη της βελόνας. Δίνεται προσοχή στην εμφύτευση πηγών στις σπερματοδόχους κύστεις, όταν αυτό απαιτείται.

Μετά το τέλος της εμφύτευσης των πηγών στην περιφέρεια του προστάτη, ελέγχεται το πλάνο θεραπείας και γίνονται οι απαραίτητες διορθώσεις βάσει των πραγματικών θέσεων των κόκκων στον αδένα. Στη συνέχεια τοποθετούνται οι εσωτερικές βελόνες σύμφωνα με το πλάνο θεραπείας. Κατόπιν, με τον υπέρηχο σε οβελιαία απεικόνιση, γίνεται η εμφύτευση των εσωτερικών πηγών με τον ίδιο τρόπο που περιγράφεται παραπάνω.

Στο τέλος της  εμφύτευσης  απομακρύνεται από τον ασθενή  η συσκευή των υπερήχων, λαμβάνονται ακτινολογικές εικόνες από  ακτινολογικό μηχάνημα τύπου C-arm και επιβεβαιώνεται το αποτέλεσμα της εμφύτευσης.

Ο ασθενής  παίρνει εξιτήριο, μετά την αφαίρεση του καθετήρα και την  επιτυχή  πρώτη ούρηση.

Κατά την αποχώρηση του από το νοσοκομείο δίνονται στον ασθενή γραπτές οδηγίες ακτινοπροστασίας. Λόγω της μικρής ενέργειας των κόκκων σχεδόν όλη η ακτινοβολία εξασθενεί στον προστάτη. Δεν υπάρχουν οδηγίες απαγόρευσης όσον αφορά στη μετακίνηση  η επαφή με άλλους ενήλικες μόνο όταν πρόκειται για μικρά παιδιά η εγκύους

Για την επιβεβαίωση της ακτινοθεραπευτικής δόσης που έλαβε ο προστάτης πραγματοποιείται ένα μήνα μετά την εμφύτευση αξονική τομογραφία. Σημειώνονται οι ακριβείς θέσεις των πηγών και το σύστημα σχεδιασμού υπολογίζει την τελική κατανομή της δόσης στον προστάτη και τα γύρω όργανα καθώς και τα ιστογράμματα δόσης όγκου (DVH). Το ιστόγραμμα μας δείχνει την σχέση της δόσης  με τον όγκο κάθε οργάνου (προστάτης, ουρήθρα, ορθό). Με τον τρόπο αυτό αξιολογείται η ποιότητα της εμφύτευσης (post treatment planning) καθώς και τυχόν αποκλίσεις από τον αρχικό στόχο και λαμβάνονται αποφάσεις.
Πηγή 

Read More

Υψηλού Ρυθμού Δόσης Βραχυθεραπεία στον Καρκίνο του Προστάτη (HDR)

Η Υψηλού Ρυθμού Δόσης Βραχυθεραπεία εφαρμόζεται στον καρκίνο του προστάτη για ριζική αναίμακτη θεραπευτική αγωγή. Είναι μια προσωρινή εμφύτευση με ραδιενεργό υλικό, χρησιμοποιείται πηγή Ιριδίου Ir192,ο  το οποίο διέρχεται μόνο χωρίς να παραμένει στον προστάτη αδένα. Τις περισσότερες φορές συνδυάζεται με την εξωτερική ακτινοθεραπευτική αγωγή. Χρησιμεύει στη κλιμάκωση της ακτινοθεραπευτικής δόσης εκ των έσω. Ο ασθενής υποβάλλεται σε ραχιαία αναισθησία σε θέση οπίσθιας λιθοτομής, ενώ καθετήρας τοποθετείται στην κύστη. Ο ηχοβολέας του υπερήχου ενώνεται με τη μονάδα βηματισμού και το template.
Λαμβάνεται μια σειρά εγκαρσίων τομών ανά 5mm  από την βάση στην κορυφή του προστάτη όπου σχεδιάζεται ο όγκος-στόχος και η ουρήθρα. Τοποθετούνται 8 έως 14 βελόνες. Όταν τοποθετηθούν όλες οι βελόνες υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση λαμβάνονται δύο ακτινογραφίες (πρόσθια και πλαγία) ή αξονική τομογραφία της περιοχής. Μέσα στις βελόνες έχουν τοποθετηθεί καθετήρες με ακτινοσκιερά σημάδια, βάσει των οποίων γίνεται ο καθορισμός των θέσεων στις οποίες θα κατευθυνθεί η πηγή σε κάθε βελόνα.

Εκτελείται αξονική τομογραφία ανά 5mm η οποία μεταφέρεται στο σύστημα σχεδιασμού θεραπείας. Σε κάθε τομή σχεδιάζονται ο προστάτης, η κύστη , το ορθό, ουρήθρα και σπερματοδόχεις κύστεις. Γίνεται ανακατασκευή των βελόνων σε 3 διαστάσεις όπου μπορεί ο ακτινοθεραπευτής να ελέγξει τη θέση τους σε σχέση με τον όγκο στόχο και τους φυσιολογικούς ιστούς. Ο ακτινοφυσικός επιλέγει τις θέσεις και τον χρόνο που η πηγή θα παραμείνει σε κάθε θέση έτσι ώστε ο προστάτης να καλυφθεί με μια ομοιογενή δόση. Σε κάθε τομή ελέγχονται οι ισοδοσιακές καμπύλες και στη συνέχεια εξετάζονται τα ιστογράμματα δόσης όγκου και καθορίζεται η δόση θεραπείας. Όταν το πλάνο γίνει αποδεκτό από τον ακτινοθεραπευτή, οι θέσεις και οι χρόνοι των πηγών στέλνονται αυτόματα στο χειριστήριο του μηχανήματος. Ο τεχνολόγος έχει συνδέσει τις βελόνες με το μηχάνημα μέσω συνδετικών καλωδίων και εκτελείται η θεραπεία. Με το τέλος της θεραπείας και την αποσύνδεση των βελονών γίνεται έλεγχος ακτινοπροστασίας του ασθενή. Εφαρμόζονται 2-3 συνεδρίες και συνήθως ακολουθεί εξωτερική ακτινοθεραπεία.

Οι παρενέργειες είναι προσωρινές και περιορίζονται σε δυσουρικά συμπτώματα. Τα αποτελέσματα είναι ριζικά και στοχεύουν δυνητικά στην ίαση του ασθενούς.
Πηγή 

Read More

Συμπεράσματα Από το 6ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Βραχυθεραπείας Προστάτη

Ποια είναι η καλύτερη αντιμετώπιση του εντοπισμένου καρκίνου του προστάτη αδένα?

Σύμφωνα με τα νεώτερα στατιστικά δεδομένα έχουμε αύξηση της προτίμησης των ασθενών με καρκίνο προστάτη για τη θεραπευτική μέθοδο της βραχυθεραπείας. Την προηγούμενη δεκαετία πραγματοποιούνταν  μια βραχυθεραπεία προστάτη ανά δέκα ριζικές προστατεκτομές, ενώ τα τρέχοντα στοιχεία δηλώνουν μια βραχυθεραπεία ανά 2,5 προστατεκτομές.


Μέχρι να φτάσουμε στη στιγμή εκείνη της γνώσης και της δυνατότητας να εντοπίζουμε την εστία του καρκίνου με τέτοια ακρίβεια που να είναι δυνατή  μια εστιακή θεραπεία της νόσου και όχι ολόκληρου του αδένα επικεντρωνόμαστε σε μεθόδους που εξασφαλίζουν τη ριζικότητα της θεραπείας με ταυτόχρονη διατήρηση της ποιότητας της ζωής των ασθενών.

Στο Άμστερνταμ, πραγματοποιήθηκε η 6η πανευρωπαϊκή συνάντηση ειδικών της βραχυθεραπείας του προστάτη αδένα με τη μέθοδο της μόνιμης εμφύτευσης ραδιενεργών κόκκων ιωδίου με σχεδιασμό σε πραγματικό χρόνο (Real Time). Ανακοινώσαμε τη εμπειρία του κέντρου Βραχυθεραπείας Προστάτη Αθηνών του ΔΘΚΑ ¨ΥΓΕΙΑ¨, ανταλλάξαμε απόψεις και καταλήξαμε σε κατευθυντήριες οδηγίες.

Η ενδεδειγμένη θεραπεία στον εντοπισμένο καρκίνο του προστάτη είναι εξατομικευμένη και προσωπική σύμφωνα με τη γενικότερη στάση του ασθενούς έναντι στη ζωή (life style). Τα πλεονεκτήματα της βραχυθεραπείας  είναι πολλαπλά. Αναίμακτη επέμβαση, ελάχιστα τραυματική ιδανική για ασθενείς ηλικιωμένους με συνοδά νοσήματα και προβληματισμό όσον αφορά την ολική νάρκωση. Οι παρενέργειες  είναι περιορισμένης έντασης και έκτασης. Η  διατήρηση του έλεγχου της ουροδόχου κύστης και της στυτικής λειτουργίας κάνει την μέθοδο ελκυστική και στις ηλικιακά νεώτερες ομάδες ασθενών. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τη αποδεδειγμένη πλέον αποτελεσματικότητα της θεραπευτικής μεθόδου  και την ανάδειξή της σε εφάμιλλη των άλλων μέχρι τώρα κλασσικών εφαρμογών, της ριζικής προστατεκτομής και της εξωτερικής ακτινοθεραπείας, έχουν σαν αποτέλεσμα να προτείνεται από τους θεράποντες ιατρούς και να επιλέγεται από τους ασθενείς. 
Πηγή

Read More